درآمد وجود سنّت به معناي گفتار و رفتار پيامبران و همراهان (اصحاب، حواريان) ايشان در كنار متون مقدس (كتب آسماني)، اختصاص به اسلام ندارد. يهوديان و مسيحيان، به تمام آنچه كه حاوي سنّت و سيره موسي و عيسي – عليهما السلام – است، به ديده قداست مي نگرند و آنها را همپاي كتاب مقدس، محترم ...

قرآن و حديث، دو گوهر گران‌بها و دو گنجينه بي‌پايان و دو درياي بي‌كران‌اند. رسول گرامي، امت اسلام را به چنگ زدن به آن دو و همراهي با آنها دعوت كرد: «إنّي تارك فيكم الثقلين كتاب الله و عترتي».[1] گرچه اين دو گنج، جدايي بر نمي‌تابند و در كنار هم، عامل هدايت‌اند، امّا مصدريت و ...

خداي سبحان همه‌ي مؤمنان را به وحدت بر محور ريسمان الهي كه همان قرآن كريم و عترت طاهرين ـ عليهم السّلام ـ مي‌باشد دعوت مي‌نمايد: «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ ...

اگر مراد علم ائمه ـ عليهم السّلام ـ به همة قرآن اعم از ظاهر، باطن، تنزيل و تأويل آن است، بايد گفت اين امري مسلم و مورد قبول است از آنجا كه قرآن كريم، داراي ظاهر، باطن، تأويل و تنزيل است، علم به باطن و تأويل قرآن كريم در اختيار معصومين ـ عليهم السّلام ـ ...

مقدمه بحث در مورد جامعيّت قرآن، از ديرباز تاكنون مورد توجه مفسّران و قرآن پژوهان بوده است و با توجه به تصريح قرآن در خصوص اصل جامعيّت، همگان آن را پذيرفته اند؛ گرچه درباره محدوده آن اختلاف كرده اند. عدّه اي قائل به جامعيت مطلق قرآن شده اند و نتيجه گرفته اند كه در قرآن، ...

حديث از نظر لغت، ضد قديم و به معناي هر چيز تازه است،[1] خواه فعل باشد يا قول؛ و در اصطلاح «علم الحديث»، عبارت است از كلام حاكي از قول، فعل، يا تقرير معصوم كه به آن خبر و سنّت و روايت نيز اطلاق مي شود و بنا به گفته شيخ بهايي ـ ره ـ، ...