علاقه افراطي به شخص كوچك‌تر عامل سستي و كاهلي در انجام عبادات من شده است و برخي مواقع با ياد عاقبت اين علاقه و قطع رابطه با او، هراسناك مي‌شوم. البته اين ارتباط به دور از هر گونه گناهي است. چگونه اين رفتار را اصلاح كنم كه به قطع رابطه با رحم نيز نيانجامد؟