دسته بندی های موجود در بخش"قرآن شناسی"

مطالب موجود در بخش "قرآن شناسی"

استعاذه

استعاذه

معناي استعاذه استعاذه در لغت «پناه خواستن[1] و پناه بردن» است. مرحوم امين الاسلام طبرسي در زمينة معناي استعاذه مي‌نويسد: «استعاذه اين است كه مقام پايين‌تر از مقام بالاتر بخواهد كه در برابر دشمن او را پناه دهد و از او دفاع كند؛ در ضمن، استعاذه با اظهار خضوع و مذلّت همراه است. مقصود اين ...

ادامه مطلب
زمان‎هاي مناسب براي تلاوت قرآن

زمان‎هاي مناسب براي تلاوت قرآن

قرآن ديدار با خداست، از اين رو، بايد زنده‎ترين حالات و اوقات را به قرآن اختصاص داد و در خدمت قرآن بسر برد؛ براي زنده‎ترين حالات، وقت خاصي را نمي‎توان معيّن كرد، ليكن با توجّه به تحوّلات شب و روز، اغلب مي‎توان با كمي دقت در برنامه ريزي روزانه، مناسب‎ترين حالات را با مناسب‎ترين اوقاتِ ...

ادامه مطلب
جايگاه‎هاي مناسب براي تلاوت قرآن

جايگاه‎هاي مناسب براي تلاوت قرآن

قرآن كريم را در هر مكاني مي‎توان تلاوت و تدبّر نمود، ولي شأن و آداب تلاوت قرآن، اقتضا مي‎كند كه در مكان‎هايي مناسب، قرآن تلاوت شود كه از جمله مي‎توان به موارد زير اشاره نمود: (1) خانه: در روايات تأكيدات فراوان بر لزوم انس با قرآن، در منزل وارد شده است تا آنجا كه از ...

ادامه مطلب
مقدار قرائت قرآن

مقدار قرائت قرآن

كمترين مقداري كه در روايات مطرح شده است، «ده آيه در روز» مي‎باشد كه موجب خروج از غفلت و بي‎خبري مي‎گردد و به تدريج هوشياري و توجّه و دقت را در امر خود و ديگران، جايگزين مي‎نمايد: «مَنْ قَرَأ عَشْرَ آياتٍ في لَيْلَةٍ لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الغافِلينَ».[1] (هركه در هر شب ده آيه بخواند از ...

ادامه مطلب
تلاوت قرآن با صوت زيبا

تلاوت قرآن با صوت زيبا

بايد توجّه داشته باشيم كه انسان به طور فطري و طبيعي زيباپسند است. براي او هر چيزي كه زيبا باشد، تحسين برانگيز است. يكي از نعمت‌هاي بزرگ كه خداوند به بعضي از بندگان خود، عنايت فرموده است صداي زيبا است، آواز خوش و صداي نيكو سرآمد تمام زيبايي‌ها است. پيامبر اسلام ـ صلّي الله عليه ...

ادامه مطلب
جهر و اخفات در قرائت قرآن

جهر و اخفات در قرائت قرآن

با توجه به آية سَماع قرآن و آيات فراوان ديگر كه تلاوت قرآن بر مردم را مطرح مي‎كند، معلوم مي‎گردد كه قرائت جهري نه تنها ممنوع نيست بلكه مستحب مي‎باشد و گاه بالاتر، در مقام تبليغ واجب مي‎شود: «وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ».[1] «يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ ...

ادامه مطلب
تداوم و پيوستگي در قرائت قرآن

تداوم و پيوستگي در قرائت قرآن

قال الله تَعالي: «… فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ…».[1] (پس هر چه از قرآن ـ برايتان ـ ميسر است ـ هر روز ـ بخوانيد). «وَ عَلَيْكَ بِتِلاوَةِ القُرآنِ عَلي كُلِّ حالٍ».[2] از وصاياي پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ به علي ـ عليه السّلام ـ (و تلاوت قرآن را در هر شرايطي ملتزم ...

ادامه مطلب
ادب اوّل:طهارت و پاكيزگي

ادب اوّل:طهارت و پاكيزگي

اولين ادب از آداب تلاوت قرآن، طهارت و پاكيزه بودن قاري قرآن است. اگر كسي بخواهد به خطوط قرآن دست بگذارد و يا احتمال مي‎دهد هنگام قرائت قرآن، دستش به خطوط قرآن مي‎رسد لازم است با طهارت باشد. زيرا خداوند در قرآن فرموده است: «لا يَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ»[1] جز پاكان دست بر آن (قرآن) نزنند. ...

ادامه مطلب
ادب دوم: اخلاص در تلاوت قرآن

ادب دوم: اخلاص در تلاوت قرآن

معني اخلاص اخلاص در تلاوت به اين معناست كه خوانندة قرآن، از ابتداي قرائت تا انتهاي آن فقط رضايت و خشنودي خدا را در نظر بگيرد. اصولاً هر عبادتي وقتي مقبول درگاه الهي است كه با خلوص نيّت همراه باشد. امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمود: «اِنَّمَا الْاَعْمالُ بِالنِّيّاتِ».[1] اين گفتار امام ششم ـ ...

ادامه مطلب
ادب سوم: دعا قبل از تلاوت

ادب سوم: دعا قبل از تلاوت

براي انجام هر كاري آمادگي‎هايي لازم است و به عبارت ديگر، كارهايي كه انسان‎ها انجام مي‎دهند نياز به زمينه سازي دارد. براي تلاوت قرآن و ورود در فضاي قرآن نيز بايد آمادگي ايجاد كرد. يكي از راه‎هاي اين آمادگي «دعا»ست، خصوصاً اگر دعا از زبان امام معصوم ـ عليه السّلام ـ باشد. او مي‎داند كه ...

ادامه مطلب
ادب چهارم: استعاذه (پناه بردن به خداوند ، از شيطان)

ادب چهارم: استعاذه (پناه بردن به خداوند ، از شيطان)

معناي استعاذه استعاذه در لغت «پناه بردن» و به عبارت ديگر «پناهنده شدن به خدا از شرّ بدي‎ها و شيطان» است. قاري قرآن قبل از تلاوت قرآن از خداي بزرگ در خواست مي‎كند كه او را از شرّ شيطان حفظ كند تا قرائتش از روي ريا و خودنمايي نباشد بلكه هنگام خواندن قرآن با حضور ...

ادامه مطلب
ادب پنجم:بَسْمَلَه

ادب پنجم:بَسْمَلَه

«بسمله» مخفّف «بسم الله الرحمن الرحيم» است. «بَسْمَ» اشاره به «بِسْمِ» از عبارت «بسم الله الرحمن الرحيم» است و «لَهْ» اشاره به «الله» مي‎نمايد. در زبان عربي، «بَسْمَلَ» يعني « بسم الله الرّحمن الرّحيم ». مثلاً اگر كسي بگويد «بَسْمَلَ اَحْمَد» معني آن مي‎شود: احمد بسم الله الرّحمن الرّحيم گفت. بنابراين «بَسْمَلَه» بسم الله الرّحمن ...

ادامه مطلب