آفت در احادیث

آفت در احادیث

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :

آفهُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ ، و آفهُ الشَّجاعه البغیُ ، و آفهُ السَّماحهِ المَنُّ ، و آفهُ الجَمالِ الخُیَلاءُ ، و آفهُ العِبادهِ الفَتْرهُ ، و آفهُ الحدیثِ الکِذبُ ، و آفهُ العلمِ النِّسْیانُ، و آفهُ الحِلمِ السَّفَهُ ، و آفهُ الحَسَبِ الفَخْرُ ، و آفه الجُودِ السَّرَفُ .
آفتِ زیرکى غرور است، آفت شجاعتْ تجاوز ، آفت بخشندگى منّت، آفت زیبایى تکبّر، آفت عبادتْ سستى، آفت سخن دروغ، آفت علمْ فراموشى، آفت بردبارى سبکسرى، آفت بزرگ زادگى فخر فروشى و آفت سخاوت، زیاده روى.

( کنزالعمال / ۴۴۰۹۱ )

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :

آفهُ الدِّینِ الهوى .
آفت دین، هواى نفس است.

(کنزالعمال / ۴۴۰۲۱ )

امام على علیه السلام :

لکلِ شیءٍ آفهٌ، و آفهُ العلمِ النِّسیانُ، و آفهُ العِبادهِ الرِّیاءُ ، و آفهُ اللّبِّ العُجْبُ ، و آفهُ النَّجابهِ الکِبْرُ ، و آفهُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ ، و آفهُ الجُودِ السَّرَفُ ، و آفهُ الحیاءِ الضَّعْفُ ، و آفهُ الحِلمِ الذّلُّ ، و آفهُ الجَلَدِ الفُحْشُ .
هر چیزى آفتى دارد؛ آفت علم فراموشى است، آفت عبادتْ ریا، آفت خردمندى خودپسندى، آفت نجیب زادگى تکبّر، آفت زیرکى غرور، آفت سخاوت زیاده روى، آفت حیا ناتوانى، آفت بردبارى خوارى و آفت نیرومندى از حد گذراندن [ در گفتار و کردار].

( کنزالعمال / ۴۴۲۲۶ )

امام على علیه السلام :

الجُبْنُ آفهٌ .
ترس، آفت است.

( غررالحکم / ۸۹ )

امام على علیه السلام :

الهوى آفهُ الألبابِ .
هوس، آفت خردهاست.

( غررالحکم / ۳۱۴ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الإیمانِ الشِّرکُ .
آفتِ ایمان، شرک است.

( غررالحکم / ۳۹۱۵ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الیقینِ الشَّکُّ .
آفت یقین، شک است.

( غررالحکم / ۳۹۱۶ )

امام على علیه السلام :

آفهُ النِّعَمِ الکُفْرانُ .
آفت نعمتها، ناسپاسى است.

( غررالحکم / ۳۹۱۷ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الطّاعهِ العِصْیانُ .
آفت طاعت، نافرمانى کردن است.

( غررالحکم / ۳۹۱۸ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الشَّرَفِ الکِبْرُ .
آفت بزرگ زادگى، تکبّر است.

( غررالحکم / ۳۹۱۹ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الذَّکاءِ المَکْرُ .
آفت زیرکى ، حیله گرى است.

( غررالحکم / ۳۹۲۰ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الِعبادهِ الرِّیاءُ .
آفت عبادت، ریاست.

( غررالحکم / ۳۹۲۱ )

امام على علیه السلام :

آفهُ السَّخاءِ المَنُّ .
آفت سخاوت، منّت گذارى است.

( غررالحکم / ۳۹۲۳ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الدِّینِ سوءُ الظّنِّ .
آفت دین، بدگمانى است.

( غررالحکم / ۳۹۲۴ )

امام على علیه السلام :

آفهُ العقلِ الهوى .
آفت خرد، [ پیروى از ]خواهشهاى نفسانى است.

( غررالحکم / ۳۹۲۵ )

امام على علیه السلام :

آفهُ المجدِ عَوائقُ القضاءِ .
آفت بلند پایگى، موانع قضا و قدر است.

( غررالحکم / ۳۹۲۲ )

امام على علیه السلام :

آفهُ النّفسِ الوَلَهُ بالدّنیا .
آفت نفس، شیفتگى به دنیاست.

( غررالحکم / ۳۹۲۶ )

امام على علیه السلام :

آفهُ المشاوَرهِ انتِقاضُ الآراءِ .
آفت مشورت، درهم شکستن آراء است.

( غررالحکم / ۳۹۲۷ )

امام على علیه السلام :

آفهُ المُلوکِ سُوءُ السِّیرهِ .
آفت شاهان، بدرفتارى است.

( غررالحکم / ۳۹۲۸ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الوُزَراءِ خُبْثُ السَّریرهِ .
آفت وزیران، بد سگالى است.

( غررالحکم / ۳۹۲۹ )

امام على علیه السلام :

آفهُ العُلَماءِ حُبُّ الرِّئاسهِ .
آفت عالمان، حبّ ریاست است.

( غررالحکم / ۳۹۳۰ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الزُّعَماءِ ضَعْفُ السّیاسهِ .
آفت زمام داران، ضعف سیاست (تدبیر) است.

( غررالحکم / ۳۹۳۱ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الجُنْدِ مُخالفهُ القادَهِ .
آفت لشکر، سرپیچى از فرماندهان است.

( غررالحکم / ۳۹۳۲ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الرِّیاضهِ غَلَبهُ العادهِ .
آفت تمرین و ریاضت، چیره شدن عادت است.

( غررالحکم / ۳۹۳۳ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الرّعِیّهِ مخالفهُ الطّاعهِ .
آفت رعیت، نافرمانى کردن است.

( غررالحکم / ۳۹۳۴ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الوَرَعِ قلّهُ القَناعهِ .
آفت پارسایى، کمىِ قناعت است.

( غررالحکم / ۳۹۳۵ )

امام على علیه السلام :

آفهُ القُضاهِ الطّمعُ .
آفت قاضیان، طمع است.

( غررالحکم / ۳۹۳۶ )

امام على علیه السلام :

آفهُ العُدولِ قلّهُ الوَرَعِ .
آفت اشخاص عادل، کمىِ پارسایى است.

( غررالحکم / ۳۹۳۷ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الشُّجاعِ إضاعَهُ الحَزْمِ .
آفت [شخص] شجاع، وا نهادن دوراندیشى و احتیاط است.

( غررالحکم / ۳۹۳۸ )

امام على علیه السلام :

آفهُ القویِّ استضعافُ الخَصْمِ .
آفت قدرتمند، ناتوان شمردن دشمن است.

( غررالحکم / ۳۹۳۹ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الحِلمِ الذّلُّ .
آفت بردبارى، خوارى است.

( غررالحکم / ۳۹۴۰ )

امام على علیه السلام :

آفهُ العَطاءِ المَطْلُ .
آفت بخشش، تأخیر و تعلّل ورزیدن است.

( غررالحکم / ۳۹۴۱ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الاقتِصادِ البُخلُ .
آفت صرفه جویى، بخل است.

( غررالحکم / ۳۹۴۲ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الهَیبهِ المِزاحُ .
آفت هیبت و شکوه، شوخى است.

( غررالحکم / ۳۹۴۳ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الطّلَبِ عدَمُ النَّجاحِ .
آفت جستجو، کامیاب نشدن است.

( غررالحکم / ۳۹۴۴ )

امام على علیه السلام :

آفهُ المُلْکِ ضَعْفُ الحِمایهِ .
آفت کشوردارى، سستى در حمایت از کشور است.

( غررالحکم / ۳۹۴۵ )

امام على علیه السلام :

آفهُ العُهودِ قلّهُ الرِّعایهِ .
آفت پیمانها، خوب رعایت نکردن آنهاست.

( غررالحکم / ۳۹۴۶ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الرِّیاسهِ الفَخْرُ .
آفت ریاست، فخر فروشى است.

( غررالحکم / ۳۹۵۰ )

امام على علیه السلام :

آفهُ النَّقْلِ کذبُ الرّوایهِ .
آفت گزارش دادن، دروغ نقل کردن است.

( غررالحکم / ۳۹۴۷ )

امام على علیه السلام :

آفهُ العلمِ ترکُ العملِ بهِ .
آفت علم، عمل نکردن به آن است.

( غررالحکم / ۳۹۴۸ )

امام على علیه السلام :

آفهُ العملِ ترکُ الإخلاصِ .
آفت عمل، نداشتن خلوص است.

( غررالحکم / ۳۹۴۹ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الجُودِ الفَقرُ .
آفت بخشندگى، نادارى است.

( غررالحکم / ۳۹۵۱ )

امام على علیه السلام :

آفهُ العامّهِ العالمُ الفاجرُ .
آفت مردم، عالِم فاسد است.

( غررالحکم / ۳۹۵۲ )

امام على علیه السلام :

آفهُ العَدلِ الظّالمُ القادرُ .
آفت عدالت، ستمگرِ قدرتمند است.

( غررالحکم / ۳۹۵۳ )

امام على علیه السلام :

آفهُ العُمرانِ جَورُ السّلطانِ .
آفت آبادانى، ستمگرىِ فرمانرواست.

( غررالحکم / ۳۹۵۴ )

امام على علیه السلام :

آفهُ القُدرهِ منعُ الإحسانِ .
آفت قدرت، خوددارى از نیکوکارى است.

( غررالحکم / ۳۹۵۵ )

امام على علیه السلام :

آفهُ اللّبِّ العُجْبُ .
آفت خِرَد، خودپسندى است.

( غررالحکم / ۳۹۵۶ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الحدیثِ الکذبُ .
آفت سخن، دروغ گفتن است.

( غررالحکم / ۳۹۵۷ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الأعمالِ عَجْزُ العُمّالِ .
آفت کارها، ناتوانى کارگزاران است.

( غررالحکم / ۳۹۵۸ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الوفاءِ الغَدْرُ .
آفت وفادارى، پیمان شکنى است.

( غررالحکم / ۳۹۶۰ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الحَزْمِ فَوتُ الأمرِ .
آفت دوراندیشى و احتیاط، کار از کار گذشتن است.

( غررالحکم / ۳۹۶۱ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الأمانهِ الخیانهُ .
آفت امانت، خیانت است.

( غررالحکم / ۳۹۶۲ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الفقهاءِ عدمُ الصِّیانهِ .
آفت فقیهان، نداشتن صیانت [نفس ]است.

( غررالحکم / ۳۹۶۳ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الجُودِ التّبذیرُ .
آفت بخشش، ولخرجى است.

( غررالحکم / ۳۹۶۴ )

امام على علیه السلام :

آفهُ المَعاشِ سُوءُ التّدبیرِ .
آفت معاش، بى تدبیرى است.

( غررالحکم / ۳۹۶۵ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الکلامِ الإطالهُ .
آفت سخن گفتن، پرگویى است.

( غررالحکم / ۳۹۶۶ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الغِنى البُخْلُ .
آفت توانگرى، بخل است.

( غررالحکم / ۳۹۶۹ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الأمَلِ الأجَلُ .
آفت آرزو، اجل است.

( غررالحکم / ۳۹۷۰ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الخیرِ قَرینُ السُّوءِ .
آفت خوبى، همنشین بد است.

( غررالحکم / ۳۹۷۱ )

امام على علیه السلام :

آفهُ الاقتِدارِ البغیُ و العُتُوُّ .
آفت نیرومندى، ستمگرى و سرکشى است.

( غررالحکم / ۳۹۷۲ )

امام على علیه السلام :

رأسُ الآفاتِ الوَلَهُ باللّذّاتِ .
سرآمد آفتها، شیفتگى به لذّتها (خوشگذرانى) است.

( غررالحکم / ۵۳۴۴ )

امام على علیه السلام :

شرُّ آفاتِ العقلِ الکِبْرُ .
بدترین آفتِ خِرَد، خود بزرگ بینى است.

( غررالحکم / ۵۷۵۲ )

مطالب مشابه