ختم قرآن يكي از سنتهاي رايج در ميان مسلمانان است و پيشوايان ديني در مورد آن سفارش زيادي كردهاند كه در ادب پانزدهم همين كتاب در اين زمينه سخن به ميان آمد.
ختم قرآن توفيقي است كه از ناحية پروردگار نصيب انسانهاي وارسته ميگردد. از اينرو ختم كنندة قرآن بايد قدر اين نعمت بزرگ را بداند. با ختم قرآن دريچههايي از توفيقات الهي به سوي انسان باز ميشود كه بايد از اين موقعيت استفاده كرد و با دعا به درگاه خداوند خواستار تداوم اين توفيقات شد. در واقع بايد با دعا از خرمن معارف قرآن خوشهچيني كرد و خواستار موفقيت بيشتري در كسب معارف قرآن شد.
دعا هنگام ختم قرآن، سنّت است
هنگام ختم قرآن هر دعايي را ميتوان خواند. امّا بهتر است كه چگونه دعا كردن و از خدا طلب كردن را هم از پيشوايان ديني بياموزيم. در اين زمينه سه دعا از ميان دعاهاي ختم قرآن براي بهرهگيري دوستداران قرآن تقديم ميشود.
دعاي اوّل
«عاصِِم» يكي از قرّاء سبعه از «زرّبنحُبَيْش» نقل ميكند كه قرآن كريم را در مسجد كوفه از اوّل تا آخر آن بر اميرمؤمنان علي بن ابي طالب ـ عليه السّلام ـ قرائت ميكرد. حضرت پس از تمام شدن آن به من فرمود:
اي زرّ! هنگامي كه قرآن را ختم كردي اين دعا را بخوان: زيرا حبيب من رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ دستور داد هنگام ختم قرآن، خدا را اين گونه ندا كنم:
«اَللّهُمَّ اِنّي اَسْئَلُكَ اِخْباتَ الْمُخْبِتينَ، وَ اِخْلاصَ الْمُوقِنينَ، وَ مُرافَقَةَ الْاَبْرارِ، وَ اسْتِحْقاقَ حَقائِقِ الْايمانِ، وَ الْغَنيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ، وَ السَّلامَةَ مِنْ كُلِّ اِثْمٍ، وَ وُجُوبَ رَحْمَتِكَ، وَ عَزائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَ النَّجاةَ مِنَ النّارِ».[1]
پروردگارا! از تو فروتني خاشعين و اخلاص اهل يقين را ميخواهم. دوستي و رفاقت خوبان، و رسيدن به حقايق ايمان را ميطلبم. غنيمت بردن از هر كار نيكي و پيراستگي از هر گناه را، فرود آمدن رحمتت را، و آمرزش گناهان و دستيابي به بهشت و نجات از آتش جهنّم را از تو درخواست دارم.
دعاي دوّم
مرحوم علّامة مجلسي در كتاب بحار الانوار نقل ميكند كه امام علي ـ عليه السّلام ـ هنگام ختم قرآن اين دعا را نيز ميخواندهاند:
«اَللّهُمَّ اشْرَحْ بِالْقُرْآنِ صَدْري، وَ اسْتَعْمِلْ بِالْقُرْآنِ بَدَني، وَ نَوِّر بِالْقُرْآنِ بَصَري، وَ اَطْلِقْ بِالْقُرْآنِ لِساني، وَ اَعِنّي عَلَيْهِ ما اَبْقَيْتَني، فَاِنَّهُ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِكَ».[2]
بار خدايا! سينهام را با قرآن گشاده گردان، جسمم را با قرآن به خدمت بگير، چشمم را با قرآن نوراني نما، زبانم را با قرآن گويا كن، و تا زندهام مرا در راه قرآن ياري كن، كه هيچ نيرو و قدرتي جز به تو نيست.
دعاي سوّم
يكي از دعاهاي جامع و كامل ختم قرآن، دعايي است كه از سيّد السّاجدين امام زين العابدين ـ عليه السّلام ـ رسيده است. به علت طولاني بودن دعا از نقل آن خودداري شد، كساني كه مايل هستند ميتوانند به صحيفة سجّاديه، دعاي چهل و دوّم مراجعه نمايند.
[1] . بحار الانوار، ج 89، ص 206 ـ 207.
[2] . بحار الانوار، ج 89، ص 209.