هنگام اتمام تلاوت قرآن كريم چه جملاتي بايد گفت، آيا در اين زمينه روايت و حديثي رسيده است؟
اين پرسشي است كه در برخي از جلسات و محافل قرآني ميپرسند و يا پرسشي است كه ذهن عدهاي از قرآنپژوهان و قاريان قرآن را به خود مشغول كرده است.
پاسخ اين است كه در اين مورد رواياتي رسيده است و ما به ذكر دو روايت (كه در كتب حديث شيعه) رسيده است بسنده ميكنيم.
روايت اوّل: «صدق الله العليّ العظيم»
علّامة مجلسي در كتاب «بحار الانوار، ج 57، ص 243» در اين مورد روايتي را نقل ميكند كه مقدمة آن چنين است:
هنگامي كه پيامبر اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ به پيامبري مبعوث شد، به امام علي ـ عليه السّلام ـ دستور داد كه طي نامهاي؛ كفّار، مسيحيان و يهوديان را به دين اسلام دعوت كند. متن نامة مذكور از طرف حضرت جبرئيل بر پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ ابلاغ شده بود. وقتي نامه به دست يهوديان خيبر رسيد آن را به عالم و بزرگ خود «اِسْماويل» (ابنسلام)[1] نشان دادند. او بعد از مطالعة نامه، سؤالاتي را جمع آوري كرد تا خدمت پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ عرضه كند، و گفت:
اگر سؤالات من را صحيح پاسخ دهد، من به دين او در ميآيم و دين يهود را ترك ميكنم.
يكي از سؤالاتي كه عبدالله بنسلام از رسول گرامي اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ پرسيد، چنين است:
فَاَخْبِرْني مَا ابْتِداءُ الْقُرْآنِ وَ ما خَتْمُهُ؟ قالَ: يَا ابْنَ سَلام، اِبْتِداؤُهُ «بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ»، وَ خَتْمُهُ «صَدَقَ اللهُ الْعَلِيُّ الْعَظيم».
(اي محمّد) به من خبر ده! شروع و ختم قرآن با چيست؟ پيامبر فرمود: اي ابن سلام! شروع آن، بسم الله الرّحمن الرّحيم و پايان آن با «صدق الله العليّ العظيم» است.
علّامة مجلسي (ره) اين روايت را در چند جا ديده است. در يكي از آنها به جاي «صدق الله العليّ العظيم» عبارت «صدق الله العظيم» بوده است. بنابراين گفتن هر دو عبارت هنگام اتمام تلاوت، مانعي ندارد، ولي عبارت اوّل بهتر است.
روايت دوّم
روايتي است كه مربوط به عمل «اُمّ داوود» است. اين عمل، مجموعة عباداتي است كه امام صادق ـ عليه السّلام ـ سفارش كردهاند كه در روز پانزدهم رجب انجام گيرد. بخشي از اين عبادت، خواندن بعضي از سورههاي قرآن است.
امام صادق ـ عليه السّلام ـ به امّ داوود فرمود؛ بعد از خواندن سورهها در حالي كه رو به قبله هستي چنين بخوان:
«صدق الله العليّ العظيم».[2]
البته گفتار امام ـ عليه السّلام ـ ادامه دارد و ما از نقل بقية آن صرفنظر كرديم چون مربوط به بحث ما نيست.
از اين روايت هم ميتوان استفاده كرد كه خوب است تلاوت قرآن را با ذكر «صدق الله العليّ العظيم» به پايان رساند.
[1] . پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ بعد از مسلمان شدن او، نام «عبدالله بن سلام» را براي او برگزيد.
[2] . بحار الانوار، ج 95، ص 400.