در آخرين روزهاى زندگى ، زهراى مرضيه علیها السّلام به اسماء دختر عميس ‍ فرمود: ( اسماء از نزديكان حضرت فاطمه عليهاالسّلام و از مهاجران حبشه بود وى نخست همسر جعفر بن ابيطالب بود، چون جعفر در جنگ موته شهيد شد ابوبكربن ابى قحافه او را تزويج نمود. ظاهرا در شستشوى حضرت زهرا عليهاالسّلام به اميرالمؤمنين عليه السّلام كمك مى كرده و شكل تابوت هاى كنونى از پیشنهاد او مى باشد. چون در گذشته شايد هنوز هم در بعضى جاها هست ، جنازه را روى چند چوب مى گذاشتند و به سوى مغسل و قبرستان مى بردند. )
اسماء! من اين عمل را زشت مى دانم كه (جنازه را روى چهار چوب مى گذارند و پارچه اى روى جناره زنان مى اندازند، به سوى قبرستان مى برند) زيرا اندام او از زير پارچه نمايان است و هر كسى از حجم و چگونگى او آگاه مى شود.
اسماء گفت :
من در حبشه چيزى ديدم ، اكنون شكل آن را به شما نشان مى دهم . آنگاه چند شاخه تر خواست . شاخه ها را خم كرد و پارچه اى روى آنها كشيد. به صورت تابوت كنونى درآورد حضرت زهرا عليهاالسّلام فرمود:
– چه چيز (تابوت ) خوبى است . زيرا جنازه اى كه در ميان آن قرار گيرد تشخيص داده نمى شود كه جنازه زن است ، يا جنازه مرد.
بحارالانوار جلد 43، صفحه 189
آرى زهراى اطهر علیها السّلام راضى نبود پس از مرگ نيز نامحرمى حجم بدن او را ببيند. امّا امروزه در اجتماع ما برخی زنان و دختران به گونه ای خود را ضایع می کنند و از مسیر انسانی خود دور می سازند و با نعمت هایی که خداوند متعال به آنها داده است در مسیر نافرمانی و معصیت او گام بر می دارند و البتّه برخی مردان و پسران هم با ظاهری غیر انسانی و غیر اخلاقی در اجتماع می آیند.
خداوند همگان را اوّل به خیر و عاقبت به خیر بفرماید و در مسیر دین الهی که ناموس الهی است، ثابت قدم بدارد.