1. حضرت محمّد (ص) : برترین ایمان آن است که بدانی خداوند همه جا با توست (کنزل العمال، 66)

2. حضرت محمّد (ص) : هر گاه بنده دروغ بگويد، از بوى گندى كه پديد آورده‏است، فرشته به مسافت يك ميل از او فاصله گيرد.

دروغ، درى از نفاق(5122/11؛ الترغيب والترهيب: 597/3)

3. حضرت محمّد (ص) : دروغ، درى از درهاى نفاق است. (5122/11؛ كنزالعمال: 8212)

4. حضرت محمّد (ص) : دروغ، چه جدّى و چه شوخى آن، درست نيست. همچنين درست نيست كه مرد به فرزند خود وعده‏اى بدهد وبه آن عمل نكند.

همانا راستگويى، به نيكى رهنمون مى‏شود و نيكى به بهشت هدايت مى‏كند و دروغ به‏ناراستى و انحراف مى كشاند و ناراستى و انحراف به آتش رهنمون مى شود. (51260/11؛ كنزالعمال: 8217)

5. حضرت محمّد (ص) : واى بر كسى كه براى خنداندن مردم دروغ بگويد، واى بر او، واى بر او. (5126/11؛ كنزالعمال: 8215)

6. حضرت محمّد (ص) : ناتوان ترين مردم كسى است كه از دعا كردن ناتوان باشد. (1646/4؛ امالى طوسى: 89)

7. حضرت محمّد (ص) : خداوند عزّ و جل نفرت دارد از مردى كه در خانه‏اش بر او حمله كنند و او نجنگد. (6874/14؛ عيون اخبارالرضا)ع): 28/2)

8. حضرت محمّد (ص) : زيرك‏ترين شما كسى است كه بيشتر از ديگران به ياد مرگ باشد ودور انديش‏ترين شما آماده‏ترينتان براى آن‏است. (1142/3؛ اعلام الدين: 333)

9. حضرت محمّد (ص) : نخستين كسى كه به دوزخ مى‏رود فرمانرواى قدرتمندى است كه دادگرى نكند و توانگرى كه حقوق مالى خودرا نپردازد و تهيدست متكبّر. (890/2؛ عيون اخبارالرضا)ع): 28/2)

10 . حضرت محمّد (ص) : هر كه براى ديدن برادر مؤمن خود – و نه به قصد نياز خواهى – به خانه او رود، از ديداركنندگان خدا انگاشته شود وسزاوار است بر خدا كه ديدار كننده خود را گرامى دارد. .(2276/5؛ بحار: 192/77)

11. حضرت محمّد (ص) : پيامبر خدا صلى الله عليه وآله بر ديوانه‏اى گذشت و پرسيد: او را چه شده‏است ؟

عرض شد: او ديوانه است. فرمود: نه،او آسيب ديده‏است. ديوانه كسى است كه دنيا را بر آخرت برگزيند. (830/2؛ مشكاة الانوار: 270). 12. كيفر زورگويى زودتر از كيفر هر كردار زشت ديگرى دامنگير انسان مى‏شود. (524/2؛ كافى: 327/2)

13. حضرت محمّد (ص) : خداوند متعال زيباست، زيبايى را دوست دارد و دوست دارد اثر نعمت خود را در بنده‏اش ببيند. او فقر وفقرنمايى را دشمن دارد. (772/2؛ كنزالعمال: 1716)

14. حضرت محمّد (ص) : اگر مردى با كاردى تيز و بُرّان به مردى حمله كند، براى او بهتر است تا اين كه رو به رويش او را بستايد! (5472/11؛ المحجة البيضاء: 284/5)

15. حضرت محمّد (ص) : چون فاجرى ستايش شود، عرش الهى مى لرزد و پروردگار به خشم مى آيد! (5480/11؛ تحف العقول: 46)

16. حضرت محمّد (ص) : هر كه بگويد: من از همه مردم بهترم، بدترين مردم است و هر كه بگويد: من بهشتى هستم، دوزخى است. (5482/11؛ نوادرراوندى: 11)

17. حضرت محمّد (ص) : من بعد از نهى شدن از بت‏پرستى، از چيزى به اندازه كشمكش كردن با مردم نهى نشدم. (3508/7؛ تحف العقول: 42)

18. حضرت محمّد (ص) : هركه با مردمان ستيزه كند، مروّتش ساقط شود و حرمتش از بين برود. (3510/7؛ امالى طوسى: 512)

19. حضرت محمّد (ص) : اگر مى‏خواهى خداوند تو را با من محشور فرمايد، در پيشگاه خداى واحد قهّار سجده‏ات را طولانى كن. (2384/5؛ بحار: 164/85)

20. حضرت محمّد (ص) : آيا شما را از بدترين افرادتان آگاه نكنم؟ عرض كردند: چرا اى رسول خدا.

فرمود: كسانى كه سخن چينى ‏مى‏كنند ، آنان كه ميان دوستان جدايى مى‏افكنند، كسانى كه براى افراد پاك و بى‏گناه عيب مى‏تراشند. (6478/13؛ الخصال: 183)

21. حضرت محمّد (ص) : هر كس برادر خود را براى گناهى كه از آن توبه كرده است سرزنش كند، نميرد تا خود آن گناه را مرتكب شود. (4232/9؛ تنبيه الخواطر: 113/1)

22. حضرت محمّد (ص) : هر گاه يكى از شما به سفر رفت، در بازگشت حتّى اگر شده يك قطعه سنگ براى خانواده‏اش هديّه وتحفه‏بياورد! (2488/5؛ بحار: 283/76)

23. حضرت محمّد (ص) : كوچك به بزرگ سلام كند و يك نفر به دو نفر و عده كمتر به عده بيشتر و سواره به پياده و رهگذر به ايستاده وايستاده به نشسته. (2562/6؛ كنزالعمال: 25)

24. حضرت محمّد (ص) : هركه سنّت نيكويى بگذارد كه پس از مرگش بدان عمل شود، هم اجر خودش را دارد وهم به اندازه اجر كسانى كه به‏آن عمل مى‏كنند، بى آنكه از اجر ايشان چيزى كم شود

و هركه سنّت ناپسندى بنهد و پس از مرگش بدان رفتار شود،گنهكار است و به اندازه گناهان كسانى كه به آن سّنت عمل مى‏كنند نيز برايش باشد، بى آنكه از گناه آنان چيزى‏كم شود. (2598/6؛ كنزالعمال: 43079)

25. حضرت محمّد (ص) : از سوگند دروغ بپرهيزيد كه آن خانه‏ها را از ساكنانش خالى مى‏كند. (1274/3؛ ثواب الاعمال: 270)

26. حضرت محمّد (ص) : در بهشت سرايى است به نام دار الفرح )شادى سرا) كه تنها كسانى وارد آن شوند كه يتيمان مؤمنان را شادكنند. (2450/5؛ كنزالعمال: 6008)

27. حضرت محمّد (ص) : هركس از ميان گروهى‏مردى را به كار گمارد، در حالى كه در بين آنها خداپسندتر از او وجود دارد، به خدا ورسول او و مؤمنان خيانت كرده است. (7130/14؛ بحار: 75/23)

28. حضرت محمّد (ص) : حلالى روشن وجود دارد و حرامى روشن و در اين ميان امورى است مشتبه و مبهم؛

پس هر كه شبهات را رهاكند، از حرامها نجات يابد و هر كه شبهات را بگيرد، مرتكب حرامها شود و ندانسته به هلاكت درافتد. (2660/6؛ كافى: 68/1)

29. حضرت محمّد (ص) : پهلوان كسى نيست كه بر مردم زور شود، بلكه پهلوان كسى است كه بر نفس خود زور شود. (6708/14؛ تنبيه الخواطر: 10/2)

30. حضرت محمّد (ص) : همانا نزديك ترين شما به من در فردا)ى قيامت) و سزاوارترين شما به شفاعت من، راستگوترين، امانتدارترين،خوش اخلاق‏ترين و نزديك ترين شما به مردم است. (2798/6؛ امالى صدوق: 411)

31. حضرت محمّد (ص) : هر كس مالى را به ناروا كسب كند، خداوند او را فقير گرداند. (5736/12؛ امالى طوسى: 182)

32. حضرت محمّد (ص) : منفورترين شما نزد خداوند، كسانى اند كه سخن چينى مى‏كنند، ميان برادران جدايى مى‏افكنند و در پى‏يافتن خطا و لغزش براى افرد بى‏گناه هستند. (2518/2؛بحار: 383/71)

33. حضرت محمّد (ص) : مردم همانند دندانه‏هاى شانه يكسان اند. (6526/13؛ كنزالعمال: 24822)

34. حضرت محمّد (ص) : بدانيد كه همه شما سرپرست و رعيّت‏دار هستيد و همگان درباره رعيّت و زيردستان خود بازخواست مى‏شويد.فرمانروا، سرپرست مردم است و نسبت به رعيّت خود بازخواست مى‏شود؛

مرد، سرپرست خانواده خويش است‏و درباره آنها بايد پاسخگو باشد و زن، سرپرست خانه و فرزندان شوهر خود است و درباره آنها بايد پاسخ دهد.(2310/5؛ مسلم: 1829)

35. حضرت محمّد (ص) : دو كار است كه هيچ خوبى بالاتر از آن دو نيست: ايمان به خدا و سود رساندن به بندگان خدا. و دو كار است كه‏بالاتر از آن دو، بدى وجود ندارد: شرك ورزيدن به خدا و گزند رساندن به بندگان خدا. (2696/6؛ بحار: 77/137/77)

36. حضرت محمّد (ص) : كسى كه براى كمك به برادر خود و سود رساندن به او قدمى بردارد، پاداش مجاهدان در راه خدا را دارد. (1318/3؛ ثواب الاعمال: 340)

37. حضرت محمّد (ص) : به كسى كه به تو خيانت كرده خيانت نكن، كه تو نيز چون او خواهى بود. (1588/4؛ بحار: 175/103)

38. حضرت محمّد (ص) : فاش‏كردن راز برادر دينى خيانت است؛ پس، از اين كار دورى كن (1588/4؛ بحار: 89/77)

39. حضرت محمّد (ص) : خوشبخت‏ترين مردم، كسى است كه با مردمان بزرگوار درآميزد. (2478/5؛ بحار: 185/74)

40. حضرت محمّد (ص) : با منزلت‏ترين مردم نزد خداوند در روز قيامت، كسى است كه در راه خيرخواهى براى خلق او بيش از ديگران‏قدم بر دارد. (2694/13؛ مشكاةالانوار: 310)

منبع:حدیث ایام