شرم و حیا در بیانات امیرالمومنین علی علیه السلام

شرم و حیا در بیانات امیرالمومنین علی علیه السلام

احادیث حیا از (غررالحکم ، باب حیا)

1. حيا و شرم ، زيباست.

2. حيا ، باز دارنده است.

3. حيا ، مانع روزى شود.

4. حيا ، كليد هر خيرى است.

5. پر رويى و بى ‏شرمى سر آغاز بدى و شرّ است.

6. حيا و شرم با محروميت (ظاهرى) همراه است.

7. حيا ، چشم پوشى كردن است.

8. شرم و حيا خوى پسنديده ‏اى است.

9. شرم و حيا خوى زيبايى است.

10. حيا و شرم با عفت و پرهيزكارى همراه است.

11. حيا ، همه بزرگوارى است.

12. شرم تمامى بزرگوارى و بهترين خصلت هاست.

13. شرم ، انسان را از كار زشت باز دارد.

14. شرم ، از خداوند بسيارى از خطاها را محو كند.

15. ايمان و حيا هر دو به يك ريسمان بسته و با يكديگر هستند و از هم جدا نشوند.

16. سخاوت و حيا برترين خصلت ها هستند.

17. شرم از خداى سبحان انسان را از عذاب دوزخ نگه دارد.

18. عفيف ‏ترين شما با حياترين شماست.

19. عاقل ‏ترين مردم با حياترين آنهاست.

20. بهترين جامه ها و پوشش هاى دين ، شرم و حياست.

21. به راستى كه حيا و عفت از خلق و خو هاى ايمان است و به راستى اين هر دو ، خصلت آزادگان و خوى نيكان است.

22. بزرگترين مردانگى شرم است و ميوه آن نيز پاكدامنى است.

23. برترين شرم ها شرم از خداى سبحان است.

24. ريشه مردانگى حياست و ميوه آن هم پاكدامنى است.

25. بهترين شرم ها شرم از خويش است.

26. بد چهره ‏اى است پر رويى.

27. پيراهن حيا بر تن كن و زره وفادارى بپوش ، برادرى خود را حفظ كن ، گفتگوى با زنان را كم كن تا بلندى مرتبه ‏اى كامل شود.

28. ميوه حيا ، پاكدامنى است.

29. شرم انسان از خويش ميوه ايمان است.

30. اساس هر بدى پر رويى است.

31. سبب پاكدامنى شرم و حيا است.

32. بدترين اشرار كسى است كه از مردم شرم ندارد و از خداى سبحان نمى ‏ترسد.

33. بر تو باد به حيا و شرم كه سر آغاز نجابت و بزرگوارى است.

34. به اندازه شرم و حياست پاكدامنى.

35. نهايت شرم آن است كه انسان از خود شرم كند.

36. شرم بسيار مرد ، نشانه و دليل ايمان او است.

37. حيا و شرم با محروميت همراه است.

38. كسى كه شرم كند محروم است.

39. كسى كه شرمش كم باشد پارسايى ‏اش كم است.

40. كسى كه شرم ندارد خيرى در او نيست.

41. كسى كه شرم جامه او را بپوشاند عيب او از مردم پنهان ماند.

42. كسى كه از گفتن سخن حق شرم كند چنين كسى احمق و نادان است.

43. كسى كه گفتارش با شرم و حياء همراه باشد تباهى و نابودى در كار خود ندارد.

44. كسى كه حيا و شرمش سبب انصاف او با تو نگردد ، دين و آيينش نتواند او را به انصاف با تو وادار كند.

45. كسى كه از روى مردم پروا و پرهيز نداشته باشد از خداى سبحان پروايى ندارد.

46. كسى كه از مردم شرم نكند از خداى سبحان نيز شرم نكند.

47. سه چيز است كه نبايد از آنها شرم كرد : خدمت كردن به ميهمان ، برخاستن انسان از جايگاه خود براى پدر و آموزگار ، و طلب حق اگر چه اندك باشد.

48. از كمال مردانگى است كه از خود شرم كنى.

49. چه همراه خوبى است براى سخاوت، حيا و شرم.

50. چه همراه خوبى است براى ايمان ، حيا و شرم.

51. پررويى مرد (او را نزد مردمان) عيبناك كند.

52. هيچيك از شما نبايد شرم كند از اين كه هر گاه از او چيزى را بپرسند كه نمى ‏داند ، از اين كه بگويد : نمى ‏دانم.

53. خصلتى ، همچون شرم و حيا نيست.

54. ايمانى ، همچون سخاوت و شرم نيست.

55. براى مؤمن شايسته است كه از خدا شرم كند هر گاه انديشه ‏اى مستمرّ در غير فرمانبردارى خدا او را فرا گيرد.

مطالب مشابه