جديترين آسيب استخوان ران، شکستگي است. جدي بودن اين آسيب از آن جهت است که دو انتهاي استخوان شکسته شده ميتوانند رگهاي خوني اصلي را سوراخ کرده و خونريزي ايجاد کنند و احتمال بروز شوک وجود دارد.
شکستگي گردن استخوان ران در افراد مسن به ويژه زنان که استخوانهايشان با گذشت سن، کمتراکم تر و شکننده شدهاند، شايع است. ممکن است مصدوم مبتلا به شکستگي گردن استخوان ران، قادر باشد قبل از مشخص شدن شکستگي تا مدتي راه برود. جديترين نوع آسيب در مفصل لگن خاصره که البته شيوع بسيار کمي دارد، در رفتگي آن است.
روش کار
به مصدوم کمک کنيد تا دراز بکشد. در صورت امکان، از يک امدادگر بخواهيد که به آرامي، اندام آسيبديده را ثابت کند و نگه دارد. ساق مصدوم را با ملايمت به حالت مستقيم درآوريد. در صورت لزوم، مچ پا را تحت کشش قرار دهيد تا به راست شدن اندام پاييني کمک کند. با مرکز اورژانس تماس بگيريد و آمبولانس درخواست کنيد. اگر تصور ميکنيد که آمبولانس با تاخير وارد خواهد شد، با ثابت کردن اندام مبتلا به اندام سالم، آن را بيحرکت کنيد. اندام سالم را به آرامي در مجاورت اندام آسيبديده قرار دهيد. يک باند در محل مچ پا و انتهاي پا و يکي هم در محل زانو بپيچيد. دو باند هم در بالا و پايين محل شکستگي بپيچيد. بالشتکهاي نرمي بين دو پا قرار دهيد تا از مالش قسمتهاي استخواني به يکديگر پيشگيري شود؛ سپس، باندها را در سمت سالم گره بزنيد. گامهاي ممکن را براي درمان شوک در مصدوم طي کنيد: با استفاده از پتو يا چند تکه لباس، مصدوم را از سرما محافظت کنيد اما پاهاي او را بالا نبريد.
