زخم باز ميتواند در اثر ورود ميکروارگانيسمها (ميکروب) آلوده شود. ميکروبها ممکن است از منشا آسيب، هوا، زير انگشتان يا تکههايي از لباس که در زخم فرو رفتهاند (به طور مثال در مورد زخمهاي گلولهاي) وارد شوند. خونريزي، بخشي از آلودگي را دفع ميکند؛ ميکروبهاي باقيمانده ممکن است توسط گلبولهاي سفيد خون نابود شوند. با اين وجود، اگر آلودگي يا بافت مرده در داخل زخم باقي بماند، عفونت ميتواند در سراسر بدن انتشار پيدا کند. کزاز نيز يک خطر احتمالي است. هر زخمي که پس از گذشت 24 ساعت، شروع به بهبود نکرده باشد، احتمالا عفوني شده است. شايد لازم شود مصدومي را که يک زخم در معرض خطر عفونت دارد؛ با آنتيبيوتيکها يا تزريق داروهاي ضد کزاز درمان کرد.
تشخيص
• افزايش درد و ناراحتي در محل زخم
• تورم، قرمزي و احساس گرما در اطراف محل آسيب
• وجود چرک در داخل زخم يا تراوش چرک از زخم
• خطوط قرمز کمرنگ روي پوست که به غدد گردن، زير بغل و کشاله ران ختم ميشوند.
• نشانههاي تب (مثل عرق کردن، تشنگي، لرز و بيحالي) در مصدوماني که عفونت پيشرفته دارند.
اهداف
• پيشگيري از پيشرفت عفونت
• در صورت نياز درخواست کمک پزشکي
اقدامات
1) در صورت امکان، دستکش يک بار مصرف بپوشيد. زخم را با يک پانسمان استريل يا يک قطعه پارچه تميز بدون کرک بپوشانيد و باندپيچي کنيد. باند را خيلي محکم نبنديد.
2) اندام آسيبديده را بالا ببريد و به کمک آويز و يا باندپيچي، آن را نگه داريد. اين عمل باعث کاهش تورم در اطراف محل زخم ميشود.
3) به مصدوم بگوييد که به پزشک خود مراجعه کند. اگر به نظر ميرسد که عفونت رو به پيشرفت است (نشانههاي تب مثل عرقکردن، لرز، تشنگي يا بيحالي که وجود دارند)، با يک پزشک تماس بگيريد يا مصدوم را به بيمارستان منتقل کنيد.
منبع:http://www.salamat.com
