استغفار در حق یکدیگر

استغفار در حق یکدیگر

قال مولانا الامام المهدی-عجل الله تعالی فرجه الشریف- :
(لَوْ لا إِسْتِغْفارُ بَعْضِکُمْ لِبَعْض لَهَلَکَ مَنْ عَلَیْها)[۱] اگر طلب مغفرت و آمرزش برخى از شما براى یکدیگر نبود، تمام اهل زمین هلاک مى گشتند.
شرح
امام زمان(علیه السلام) در حدیثى طولانى خطاب به فرزند مهزیار، شیعیان را به استغفار و دعا در حقّ یکدیگر ترغیب مى کند; زیرا از آثار و برکات آن رفع عذاب از روى زمین و اهل آن است.
از آیات قرآن استفاده مى شود که دو چیز عامل ایمنى زمین از عذاب الهى در این دنیاست:
۱. وجود پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم): خداوند متعال مى فرماید:
(ما کانَ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فیهِمْ)[۲]; تا تو در میان مردم هستى، هرگز خداوند آنان را عذاب نخواهد کرد.
۲. استغفار: خداوند متعال مى فرماید:
(ما کانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ یَسْتَغْفِرُونَ)[۳]; خداوند آنان را در حالى که استغفار مى کنند، هرگز عذاب نخواهد کرد.
از این حدیث دو نکته استفاده مى شود:
۱. گناه باعث هلاکت و عذاب مردم در همین دنیا مى شود.
۲. استغفار سبب مغفرت است، خصوصاً اگر در حقّ همدیگر استغفار کنند.[۱]. دلائل الامامه، ص۲۹۷ .
[۲]. سوره ى انفال، آیه ى ۳۳ .
[۳]. همان .
علی اصغر رضوانی – شرح چهل حدیث حضرت مهدی(عج)

مطالب مشابه