مرحوم راوندى در كتاب خرايج و جرائح خود آورده است:
امام محمّد باقر به همراه فرزندش امام جعفر صادق عليهما السلام جهت انجام مراسم حجّ وارد مكّه مكّرمه شدند.
در مسجدالحرام نزديك كعبه الهى نشسته بودند، كه شخصى وارد شد و اظهار داشت: سؤالى دارم؟
امام باقر عليه السلام فرمود: از فرزندم، جعفر سؤ ال كن.
آن مرد خطاب به حضرت صادق عليه السلام كرد و گفت: سؤ الى دارم؟
حضرت فرمود: آنچه مى خواهى سؤ ال كن.
آن مرد گفت: تكليف كسى كه گناهى بزرگ مرتكب شده است، چيست؟
حضرت فرمود: آيا در ماه مبارك رمضان از روى عمد و بدون عذر روزه خوارى نموده است؟
گفت: گناهى بزرگ تر انجام داده است .
حضرت فرمود: آيا در ماه مبارك رمضان زنا كرده است؟
آن مرد اظهار داشت: ياابن رسول اللّه ! گناهى بزرگ تر از آن را مرتكب شده است.
حضرت فرمود: آيا شخص بى گناهى را كشته است؟
گفت: از آن هم بزرگ تر.
پس از آن صادق آل محمّد عليهم السلام فرمود: چنانچه آن از شيعيان و دوستداران اميرالمؤمنين امام علىّ عليه السلام باشد، بايد به زيارت كعبه الهى برود و توبه نمايد؛ و سپس قسم ياد كند كه ديگر مرتكب چنان گناهى نشود؛ ولى اگر از مخالفين و معاندين باشد راه پذيرش توبه براى او نيست.
آن مرد گفت: خداوند، شما فرزندان فاطمه زهرا عليها السلام را مورد رحمت خويش قرار دهد، من اين چنين جوابى را از رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز شنيده ام.
بعد از آن، از محضر مقدّس آن بزرگواران خداحافظى كرد و رفت.
امام محمّد باقر عليه السلام به فرزندش فرمود: همانا اين شخص، حضرت خضر عليه السلام بود، كه خواست تو را به مردم معرّفى نمايد. (1)

1-بحارالا نوار: ج 47، ص 21، ح 20.

منبع:

چهل داستان وچهل حدیث از امام جعفر صادق علیه السلام، حجت الاسلام والمسلمین عبدالله صالحی

داستانهای آموزنده
داستانهای آموزنده امام صادق علیه السلام
دوستی اهل بیت علیهم السلام
حدیث درباره دوستی اهل بیت علیهم السلام
امام صادق علیه السلام
علم امام صادق علیه السلام
حضرت خضر
آمرزش گناهان
حدیث درباره جایگاه شیعیان