اى عزيز ! اى مطالعه كننده ی اين اوراق ! عبرت كن از حال اين نويسنده كه اكنون در زير خاك و در عالم ديگر گرفتار اعمال زشت و اخلاق ناهنجار خويش است و تا فرصت داشت به بطالت و هوى و هوس ، عمر عزيز را گذراند، و آن سرمايه ی الهى را ضايع و باطل كرد. تو ملتفت خود باش كه نيز روزى مثل مايى و خودت نمى دانى آن چه روز است .
شايد الآن كه مشغول قرائتى ، باشد، اگر تعلّلى كنى ، فرصت از دست مى رود.

اى برادر من ! اين امور را تعويق نينداز كه تعويق انداختنى نيست . چه قدر آدم هاى صحيح و سالم ، با موت ناگهانى از اين دنيا رفتند، و ندانيم عاقبت آن ها چيست ! پس ‍ فرصت را از دست مده و يك دم را غنيمت شمار كه خيلى اهمّيت دارد و سفر، خيلى خطرناك است . دستت از اين عالم كه مزرعه ی آخرت است ، اگر كوتاه شد، ديگر كار گذشته است و اصلاح مفاسد نفس را نتوانى كرد. جز حسرت و حيرت و عذاب مذلّت نتيجه نبرى .
اولياى خدا آنى راحت نبودند، و از فكر اين سفر پرخوف و خطر بيرون نمى رفتند.
حالات علی بن الحسين عليه السّلام امام معصوم حيرت انگيز است .
ناله های اميرالمؤمنين عليه السّلام ولیّّ مطلق ، بُهت آور است .
چه شده است كه ما اين طور غافليم ؟ كى به ما اطمينان داده جز شيطان كه كارهاى ما را از امروز به فردا مى اندازد. مى خواهد اصحاب و انصار خود را زياد كند و ما را با خلق خود و در زمزه ی خود و اتباع خود محشور كند.
هميشه آن ملعون امور آخرت را در نظر ما سهل و آسان جلوه دهد و ما را با وعده ی رحمت خدا و شفاعت شافعين ، از ياد خدا و اطاعت او غافل كند.
ولى افسوس كه اين اشتهاى كاذب است و از دام هاى مكر و حيله ی آن ملعون است . رحمت خدا الآن به تو احاطه كرده ، رحمت صحّت و سلامت و حيات و امنيّت و هدايت و عقل و فرصت و راهنمايى اصلاح نفس . در هزاران رحمت گوناگون حق تعالى غوطه ورى (در اصل : غوری وری) و استفاده از آن ها نمى كنى و اطاعت شيطان مى كنى . اگر از اين رحمت ها در اين عالم استفاده نكنى ، بدان كه در آن عالم نيز بى بهره هستى از رحمت هاى بى تناهى حق و از شفاعت شفيعان نيز محروم مانى جلوه ی شفاعت شافعان در اين عالم ، هدايت آن ها است و در آن عالم ، باطن هدايت ، شفاعت است . تو از هدايت اگر بى بهره شدى ، از شفاعت بى بهره اى و به هر قدر هدايت شدى ، شفاعت شوى .
شفاعت رسول اكرم صلّی الله عليه و آله مثل رحمت حق ، مطلق است ؛ محّل قابل بايد از او استفاده كند.
اگر خداى نخواسته شيطان با اين وسايل ، ايمان را از چنگ تو ربود، ديگر قابليّت رحمت و شفاعت نخواهى داشت . بلى رحمت حق سرشار است در دو دنيا. تو اگر طالب رحمتى ، چرا از اين رحمت هاى پياپى كه در اين عالم مرحمت فرموده و بذر رحمت هاى ديگر است ، برخوردار نمى شوى . اين همه انبيا و اولياى خدا تو را دعوت كردند به خوان نعمت و مهمان خانه ی الهى ، نپذيرفتى ، و با يك وسوسه ی خنّاس و القاى شيطانى همه را كنار گذاشتى . محكمات كتاب خدا و مُتَواتِرات احاديث انبياء و اولياء و ضروريات عقول عقلاء و براهين قطعيه ی حكماء را فداى خطرات شيطانى و هواهاى نفسانى كردى .
اى واى به حال من و تو از اين غفلت و كورى و كرى و جهالت ( امام خمینی رحمه الله ، چهل حديث ص 130 و 131) .