244 – محافظت از گرماى دوزخ
امام صادق – عليه السلام – به صباح بن سبابه فرمود:
مى خواهى به تو چيزى را ياد دهم كه روى تو را از گرمى آتش جهنم نگاه دارد؟
راوى عرض كرد: بلى .
فرمود:
بعد از نماز صبح ، صد مرتبه بگو: اللهم صل على محمد و آل محمد حق تعالى صورت تو را از آتش جهنم حفظ مى كند.
ايضا در همان كتاب از حضرت امام موسى – عليه السلام – روايت كرده است :
هر كه بعد از نماز تسبيح – يعنى نماز جعفر طيار – و بعد از نماز مغرب ، پيش از آن كه پاها را بگرداند و با كسى تكلم نمايد، بگويد:
ان الله و ملائكته يصلون على النبى يا ايها الذين آمنوا صلوا عليه و سلموا تسليما. اللهم صل على محمد النبى و ذريته ، حق تعالى صد حاجت او را برآورد، هفتاد در دنيا، و سى در آخرت .
راوى مى گويد من عرضه كردم : معنى صلوات خدا و صلوات ملايكه يعنى چه ؟
فرمود: تزكيه است از ايشان براى آن حضرت . و صلوات مؤ منان دعا است براى آن جناب .
245 – رهايى از جهنم
از امام محمد باقر – عليه السلام – روايت كرده اند كه :
بنده در آتش ، هفتاد خريف مى ماند. و هر خريفى ، هفتاد سال است .
پس از خدا سؤ ال مى كند به حق محمد و اهل بيت آن حضرت – عليهم السلام – كه بر او رحم نمايد.
پس از جانب حق تعالى وحى مى رسد به جبرييل – عليه السلام – كه : فرو رو به سوى بنده من ، و او را بيرون آور.
جبرييل مى گويد: پروردگارا! چگونه براى من ميسر است كه داخل آتش شوم ؟
خطاب مى رسد: من امر نموده ام كه بر تو سرد و سلامت باشد.
عرض مى كند: آن بنده در كجا است ؟
مى فرمايد: در چاهى است از سجين ؟
جبرييل نزد آن بنده مى آيد و مى بيند كه روى آن بنده ، با قدمش به هم بسته است . پس بيرون مى آورد او را.
حق تعالى به آن بنده خطاب مى كند: اى بنده من ! چه قدر بود مكث تو در آتش ؟ آن بنده مى گويد: نمى دانم .
خطاب مى رسد: به عزت و جلال خودم قسم ، كه اگر تو به آن نحو از من سؤ ال نمى كردى ، هر آينه خوارى تو در آتش به طول مى انجاميد؛ و لكن من بر خود لازم گردانيده ام كه هر كه از من سئوال نمايد به حق محمد و اهل بيت او – عليهم السلام -، گناهان او را كه در ميان من و او است بيامرزم و امروز تو را آمرزيدم .
246 – محافظت از آتش دوزخ
امام صادق – عليه السلام – فرمودند:
هر كه بعد از نماز صبح پيش از آن كه تكلم كند بگويد: رب صل على محمد و اهل بيته ؛ پروردگارا! رحمت فرست بر محمد و اهل بيت او. حق تعالى روى او را از آتش جهنم نگاه دارد.
247 – راحتى مرگ
براى فرستنده صلوات راحتى مرگ و هول و عطش روز قيامت نيست .
248 – تزويج حورالعين
از امير المؤ منين على – عليه السلام – روايت شده است كه :
وقتى بنده از نماز فارغ مى شود، بايد بر رسول خدا – صلى الله عليه و آله – صلوات بفرستد. از خدا سؤ ال نمايد بهشت را، و پناه برد به خدا از آتش و سؤ ال نمايد كه به حور عين تزويج نمايد؛ زيرا هر كس بر رسول خدا – صلى الله عليه و آله – صلوات بفرستد، دعاى او بالا مى رود و هر كه از خدا بهشت را بخواهد، بهشت مى گويد:
خداوندا! عطا كن به بنده خودت ، از آن چه به تو پناه برد از آن . و چون حوريان را از خدا بخواهد، آنها مى گويند كه : خدايا! عطا كن بنده خودت را، آن چه را خواست .
249 – رفع عطش قيامت
حق تعالى وحى كرد به حضرت موسى – على نبينا و آله و عليه السلام – كه : اى موسى ! دوست دارى كه عطش قيامت تو را در نيابد و در مواقف آن روز تشنه نباشى ؟
عرض كرد: بلى ، اى پروردگار عالميان !
خطاب رسيد: امروز، در دنيا بر حبيب من صلوات فرست ، تا فردا از تشنگى قيامت ايمن باشى .
250 – مانع آتش جهنم
امام صادق – عليه السلام به مصباح بن سبابه فرمود: آيا دعايى به تو بياموزم كه روى تو را از آتش جهنم حفظ كند؟
گويد: عرض كردم : آرى .
فرمود: پس از دميدن سپيده صبح صد بار بگو: اللهم صل على محمد و آل محمد خداوند روى تو را از حرارت آتش جهنم دوزخ در امان دارد.
251 – مانع ورود به آتش
از رسول گرامى خدا صلى الله عليه و آله روايت شده است كه فرمودند:
لن يلج النار من صلى على و من نسى الصلواة على فقد اءخطاء طريق الجنة ؛ آن كس كه بر من درود بفرستد، داخل آتش نخواهد گرديد و هر كس درود فرستادن بر من را فراموش كند، از راه بهشت به خطا خواهد رفت
