شاعر:محمـد علـى مردانـى
بر سر كوى تـــو هـــر كـــه راه ندارد
واى بـــه حـــالش كــه داد خواه ندارد
نام تو نـــازم كـــه در صحيـــفه هستى
فاصله جـــز(ميـــم), بـــا الـه ندارد
خواند احـــد,(احـمد)ت,از آنكه به عالم
غير تو كس ايـن مقـــام و جـــاه ندارد
بـس كه بلند است قاف قـدر تـــو,اى جان
چرخ, بـــر آن پايـــگاه, راه نـــدارد
ختـــم بـــه نــام تو شد رسالت و دنيا
بعد تو جـــز عتــرتت پنـــاه نـــدارد
بعـــد تـــو غيــر از دوازده وصــى تو
عالـــم اســـلام, پـــادشــاه نـــدارد
درس عفـاف از بشــــر ز فـاطمه(س) گيرد
روز جـــزا نـــامـــه سيــاه نـــدارد
روشنى طلعت حسين و حسن(عليهماالسلام) را
نيـــر تابـــان و نـــور مـــاه ندارد
لـــرزد و ريـــزد بنـــاى گنــبد گيتى
دســـت ولايـــت گـــرش نگـــاه نــدارد
كيست كه چـــون از پـــس مباهـــله آيد
جـــز علـــى و آل او سپـــاه نــدارد؟
جز در احسان مهـدى(ع) تـــو بـــه عالم
امـــت پـــاكت پـــناهـــگاه نـــدارد
جز به تـو گـويـد خدا درود بـــه وصفت?
گر شكـند ســـر, قـــلم, گنـــاه ندارد
شيـــوه ((مـردانـى)) است مـدحتت امروز
پيـــش تـــو فـردا, جز اين گواه ندارد
*************************************************
مدح خورشيد
شاعر:علـى امينـى
اى كردگــار ســــــرمــــدى
اى حــــامــــى محــــــمدى
دارم دعــــاى اوحــــــــدى
مارا مــــدد كــــارى دهــى
در هــــر مســـا و هــر سحر
دردم كـــــه دارم دردســــر
دادم همــــــه اى دادگــــر
ما را كمــــك دارى دهـــــى
محمد(ص) سرور و ســـالار عالم
محمد(ص) حاصــــل دادار عالم
محمد والــــى كــامكار عالم
محمد ده همــــه ما را رهائى
محمد ســرو والا عــــالم آرا
محمد(ص) هور دلها عــالم آرا
محمد عطر گلهاى عــــالم آرا
محمد هــــــادى راه هــدائى
محمد داور داراى دادار
محمد مرهمى در درد مــــا آر
محمد مردمــى دارى الــم دار
محمد درد مــــا را ده دوائى
محمد را همه عــالــم هوادار
محمد راه الله كـــرده وادار
محمد گوو راه او در اصـــرار
محمد ســوى او دارم دعـــائى
محمد ده مــرادم كــوى دادار
محمد سـوى او همــواره وادار
محمد كام ده در كار و كـردار
محمد راه او مــا را عــطائى
محمد اى رســــول الــله والا
محمد اى هــــماى عــالم آرا
محمد كى عــدوى را مــــدارا
محمد داد رس هــــردو سـرائى
محمد دهـر را گــــردى معــلا
محمد حــامــــى كــــل مصـلا
محمد در مـرام عــالى و اعلاء
محمد دوراو كـــى در مــرائى
محمد هــــادى كـــل مــعالم
محمد حــاصــل حــــوا و آدم
محمد راكـع دادار و صــــائم
محمد داده اعــــطا هـرگدائى
محمد راوى وحـــــى الــــهى
محمد دردهــــا را ده رهـائى
محمد سوى كــــوى او ده راهى
محمد ره ده كــــل سمــــائى
محمد در عمل ماعـور و هم عار
محمد عاصى را رحــم و كمك آر
محمد در صراط ما را هــوادار
محمد در حــرم اصــل كســائى
محمد در ورع مــــا را سوادى
محمد همه را در ســــوى هادى
محمد داد, درس مــــا اورادى
محمد در هــمه عــالم رسـائى
محمد در الم مـا را مــدد ده
محمد راه مــا ســوى صـمد ده
محمد در سرور مــا را رسد ده
محمد در دو عالـم كــامروائى
محمد را على دائــــم مددكار
محمد را على دائــم هــوادار
محمد را على آ گه در اســرار
محمد اعــلــم كــل عــــلائى
محمد هــر سـحر سـرما و گرما
محمد سـوى او ســــردادم آوا
محمد آه كــردم در دعــــاها
محمد داد مــا رس در كــرائى
محمد در ره عـــــــلام دادار
محمد عــالمى را كـرده وادار
محمد ره صراط در كار و كردار
محمد آ گــــه ســـر ماورائى
محمد كه كلام اللــه ادا كـرد
محمد در عمل اصرارهــا كــرد
محمد همـسرى را او روا كــرد
محمد عــاصـــى ام ارداد دارم
محمد را ولى امـــــداد دارم
محمد رســــــول راه آســائى
****************************************************
رَحْمَهٌ لِلْعالَمين
شاعر:حبيب الله چايچيان (حسان)
عرش برين است ، آستان محمّد
حضرت جبريل ، پاسبان محمّد
تاج شرافت ، ز فرق اوست مزّين
تخت جلال است ، آستان محمّد
انس و ملك ، پاسدار و گوش به فرمان
تا چه شود صادر از لبان محمّد
در دو جهان ، رحمت خداي ، رسول است
خلق جهان ، ميهمان ، به خوان محمّد
از رَهِ تكريم اوست ، در شب معراج
گشته « يَدُالله » ميزبان محمّد
نيّر اعظم ، علي ، كه نيست نظيرش
نفس نبّي است و جسم و جان محمّد
زهرة زهرا ، كه هست عصمت كبري
ماه فروزان آسمان محمّد
تا كه نيازاردش اشعّة خورشيد
پردة ابر است ، سايبان محمّد
رونق حُسنش ، جمال ماه شكسته
گل خجل از عطر بوستان محمّد
گرمي عشق است و آشتي به كلامش
مهر كجا ، قلب مهربان محمّد
ناز نبي را كشد خداي ، كه طاها
رنجه مبادا شود روان محمّد
سورة « وَاْلعَصْرْ » و شرح آيت خسران
رمز نهاني است از زمان محمّد
درك نكردند چونكه اوج كمالش
اكثر اصحاب و پيروان محمّد
هر چه ورق مي زنيم دفتر عمرش
حسرت و رنج است ، داستان محمّد
سوختن و ساختن به مكر « ابوبكر »
سخت ترين بخش امتحان محمّد
همچون « عمر » داشتن مصاحب جاهل
رنج و عذاب و غم نهان محمّد
« عايشه » يا رب چه ها بحقّ نبي كرد
آنكه نمك خورده بود و نان محمّد
« هيچ نبي مثل من نديده اذيّت »
آه ، ازين آتشين بيان محمّد
نالة زهرا ، ميان آن در و ديوار
بوده همآهنگ با فغان محمّد
كي شود آن دم ( حسان ) كه حضرت احمد
خوانَدَم از لطف خود ، ( حسانِ ) محمّد
منبع:www.payambarazam.ir
