…. اما وصيت هاي ديگر، [که] عمده آنها نماز است. نماز را بازاري نکنيد؛ (1) اول وقت به جا آوريد با خضوع و خشوع؛ اگر نماز ا تحفظ (2) کرديد همه چيزتان محفوظ مي ماند و تسبيح صديقه کبري سلام الله عليها و آيه الکرسي در تعقيب نماز ترک نشود…ودرمستحبات (تعزيه داري و زيارت حضرت سيد الشهداء) مسامحه ننماييد و روضه هفتگي ولو دو سه نفري باشد؛ اسباب گشايش امور است و اگر از اول عمر تا آخرش در خدمت آن بزرگوار از تعزيت و زيارت و غيرهما را به جا بياوريد. هرگز حق آن بزرگوار ادا نمي شود و اگر هفتگي ممکن نشد دهه اول محرم ترک نشود.
ديگر آن که، اگر چه اين حرف ها آهن سرد کوبيدن است، ولي بنده لازم است بگويم:
– اطاعت والدين،
– حسن خلق،
– ملازمت صدق،
– موافقت ظاهر با باطن،
– و ترک خدعه و حيله،
– و تقدم در سلام،
– و نيکويي کردن با هر بر و فاجر، (3)
– که دل هيچکس را نرنجانيد،
– دل هيچکس را نرنجانيد،
– دل هيچکس رانرنجانيد.
تا تواني دلي به دست آور
دل شکستن هنر نمي باشد
(عن تقرير الاحقر علي بن الحسين الطباطبائي)(4)

پي نوشت :

1. يعني صدق و اخلاص را مراعات کنيد و برا ي خدا بخوانيد نه براي ارائه به مردم و خلق خدا.
2. مواظبت.
3. مگر در جايي که خدا نهي کرده. اينها را که عرض کردم و امثال اينها را مواظبت نماييد
4. (درياي عرفان ص 119 و 120).
منبع: برگرفته از ماه نامه ي خلق