به کوشش: محمد کمالي نژاد

نام رايج:
خارشتر

نام عربي:
حاج

نام هاي ديگر:
دوتيکاني (ترکي)، جواسا (هندي)، علف ترنجبين، خارعاقول.

ماهيت:
گياهي است که ترنجبين بر آن در خراسان منعقد مي گردد بغدادي نوشته اسم خارعاقول است.

طبيعت:
گرم و بسيار خشک

افعال و خواص:
رادع و مفتح و جالي و ترياق سموم و شرب و ضماد و بخور آن دافع بواسير و قطور سه قطره ي آب خالص آن در بيني ناشتا و بعد يک ساعت استنشاق روغن بنفشه نمودن جهت رفع صداع مزمن مجرب دانسته اند و روغن آن که از آب برگ تازه آن ترتيب دهند جهت وجع مفاصل و جميع علل بارده بغايت مؤثر و شکوفه آن جهت بواسير نافع است.
***

مضر:
گرده (کليه)

مصلح:
کتيرا
منبع مقاله :
کمالي نژاد، محمد، (1390)؛ برگ کهن، تهران: چوگان، چاپ اول