الفباي مهدويت

الفباي مهدويت

نويسنده:سيده فاطمه موسوي

براي ارتباط با ديگران، محتاج کلمه ها هستيم. هر روز حرف ها را کنار هم مي چينيم و واژه مي سازيم. کلمه ها را کنار هم مي گذاريم و جمله مي سازيم. جمله ها را کنار هم مي چينيم و حرف مي زنيم و مي نويسيم ،ولي خيلي وقت ها همين کلمه ها برايمان عادي و دم دستي مي شوند که به معناي شان توجه نمي کنيم و اگر کسي از ما بپرسد، اين کلمه يعني چه، واقعاً مي مانيم چه پاسخي بدهيم. ازاين دست واژه ها در لغت نامه ارتباطي ما کم نيست. در لغت نامه فرهنگ انتظارمان هم کم نيست، واژه هايي که مدام در وادي انتظار و مهدويت به کار مي بريم، اما به معناي آن کم تر مي انديشيم.

مهدي

«مهدي »مشهورترين لقب امام زمان (عج)درميان همه فرقه هاي اسلامي است. «مهدي » به معناي هدايت کننده و هدايت يافته است، ولي در بيشتر روايت ها به معناي هدايت شده آمده است.
از امام باقر(ع) نقل شده که امام زمان (عج)، «تنها به اين خاطر مهدي ناميده شد که از طرف خدا به هر کار نهان و سري هدايت مي شود و تورات و انجيل را از نقطه اي از زمين که انطاکيه ( قسمتي از شام )نام دارد، خارج مي سازد ».(1)
از امام صادق (ع)پرسيدند:«چرا امام دوازدهم، مهدي ناميده شده است ؟» فرمود :«براي اين که به تمام امور پنهان، هدايت مي شود.»
امام صادق (ع)فرمود :«قائم را به دليل مهدي ناميدند که مردم را به سوي امري که از آن گم شده اند، (برآن ها پوشيده است )هدايت مي کند ».(2)
اين لقب اختصاص به آخرين امام ما ندارد و بقيه امامان نيز مهدي هستند ؛ اما تنها از آخرين امام به عنوان مهدي ياد شده است. امام حسين (ع) فرمود :«دوازده مهدي از ماست. اول ايشان امير مومنان علي (ع)بود و آخر ايشان، نهمين فرزند از نسل من است ».
امام صادق (ع)نيز فرمود :«ما دوازده مهدي مي باشيم ». منظور امامان معصوم از اين که همه ما مهدي هستيم، اين بود که آن ها خود از طرف خدا هدايت شده اند و هدايت کننده مردم به طرف حق هستند.(3)
اين لقب از زماني که پيامبر موضوع مهدويت را مطرح کرد، براي امام زمان (عج) به کار رفت و در کتاب هاي سني و شيعه بيان شد. پيامبر در روايت هاي فراواني، امام دوازدهم و نجات دهنده آخرين را مهدي (عج)ناميده است.
منابع :
1.سوال از امام مهدي (عج)در روايات و احاديث.
2.فرهنگ موعود، حسين کريم شاهي بيدگلي، ص 237.
3.فرهنگ نامه مهدويت، خدا مراد سليميان، بنياد فرهنگي حضرت مهدي، مرکز تخصصي مهدويت، اول، 1383، ص 386 -387.
منبع: نشریه انتظار نوجوان، شماره 66

مطالب مشابه