خاتم اوصيا عليه السلام

خاتم اوصيا عليه السلام

به عنوان مقدمه بايد گفت: خداوند انسانها را يکسان نيافريده، گرچه همه در اصل بر فطرت توحيدند ولي در استعدادها متفاوتند.

عظمت حضرت ولي عصر عليه السلام
انسان هاي والا که حجت هاي خدا بر آفريده ها هستند از فضايل و ويژگيهاي خاصي برخوردارند. از جمله ي آن بزرگواران حضرت مهدي – عليه السلام – آن انسان اکمل و عظمت بي نهايت، ناموس دهر، امان زمين و امام زمان – روحي له الفدا- است.
که ما در اينجا اشاره اي به کمالات آن حضرت مي نماييم.

1. کمالات ذاتي
امام مهدي – عليه السلام – از انوار نخستين آفرينش ، داراي روحي عظيم و علم لدني است. و بعد از خمسه ي طيبه شخصي به عظمت ايشان نمي رسد. در روايت بدين مضمون آمده است که: آن حضرات قبل از خلقت عالم و آدم معلم فرشتگان بودند و به آنان تسبيح و تهليل مي آموختند.
حضرت مهدي – عليه السلام – در بطن مادر براي عمه اش حکيمه خاتون سوره ي قدر تلاوت کرد و بعد از تولد بر دست پدر آيه ي :
( و نريد أن نمن علي الذين استضعفوا في الأرض و نجعلهم أئمه و نجعلهم الوارثين) (1) را خواند.

2. کمالات اکتسابي
کمالات اکتسابي آن حضرت را مي توان در سه نوع متذکر شد:
الف. کمالات اکتسابي مستقيم
آن حضرت به اندازه ي همه اوصيا عبادت و انفاق کرده و به فرياد خلايق رسيده، و حدود 1150 حج انجام داده و بيش از 70 هزار بار به زيارت امام حسين – عليه السلام – به ويژه شب هاي جمعه و روزهاي عيد و به زيارت ساير معصومين – عليهم السلام – رفته و… .
ب. کمالات اکتسابي غيرمستقيم
اهداي درودها، عبادات، انفاقات، نمازها، زيارات و اهداي عمره و حج و غيره که شيعيان و ارادتمندان به نيابت ايشان انجام مي دهند؛ براي آن حضرت، کمالاتي غير مستقيم است که آن نيز انعکاس پرتو کمالات اوليه آن حضرت است.
ج. کمالات حاصل از صالحات باقيات (2)
مهدي – عليه السلام – با برقراري حکومت عدل جهاني در کره ي زمين و نابود کردن شياطين جن و انس، نسل بشر را تا قيامت به صراط مستقيم رهنمون شده، در مطلق نيکي ها، و جزاي نيکي هاي خلايق شريکند. در نتيجه به درجات قرب والاتري نائل مي شوند.
اينک به ذکر داستاني مستند در عظمت ولي عصر – عليه السلام – مي پردازيم.

قطب عالم امکان
مرجع عاليقدر آيت الله العظمي حاج آقا شيخ حسين وحيد خراساني – مد ظله – از حاج شيخ محمد پسر مرحوم آخوند ملا محمد کاظم خراساني جريان ذيل را که بدون واسطه شنيده بودند ، بدين صورت براي نگارنده نقل نمودند: والده ي ما ( والده اينجانب محمد و برادرم آقا شيخ احمد متعلقه ي مرحوم آخوند – رحمه الله – ) بيمار شد به همه ي أطباء آن بلده (نجف و غيره ) که توانايي داشتيم مراجعه نموديم ولي از درمان او اظهار عجز کردند.و به ما خبر دادند سيدي روحاني و اهل معنا گاهي در کنار ضريح مقدس اميرالمؤمنين – عليه السلام – ديده مي شود. اگر او را ديديد به او مراجعه کنيد اميد است مشکل را حل کند. از قضا روزي ما ( اينجانب و برادرم) به حرم مشرف شديم که او را به ما نشان دادند نزد او رفتيم، گفتيم حاجتي داريم. اشاره کرد نيازي به گفتار نيست! حاجتتان را در نظر بياوريد. برادرم حاجت را در نظر آورد او قبضه اي از تسبيح (سبحه) را گرفت و گفت: بيماري است که در دنيا علاج ندارد و سه روز ديگر از دنيا مي رود. که مادرمان پس از گذشت سه روز فوت کرد. از اين جواب متعجب شدم في الحال در نظر گذراندم، امام زمان – عليه السلام – الآن در کجاست؟ از سيد درخواست پاسخ نيتم را نمودم، ايشان قبضه اي از سبحه را به دست گرفت و گفت : الآن در مکه است، بلافاصله گفت: الآن در مدينه است و بدون درنگ گفت الآن در دمشق است. آن گاه ادامه داد کسي است که خورشيد به دور او مي چرخد. آن گاه گفت آفرينش به دور او مي چرخد (قطب عالم امکان است) . گفتم درست است من امام زمان – عليه السلام – در نظر گرفته بودم.

پی نوشت‌ :

1- قصص: 5.
2- اين کمالات را سيزده نفس مقدس نيز دارند، منتها حضرت مهدي عليه السلام در طيفي وسيع تر قرار دارند.
منبع:کتاب موعود امم

مطالب مشابه