کليات گياه شناسي:

ترب گياهي يک ساله است که ارتفاع ساقه ي آن تا يک متر مي رسد و برگ هايي پهن، ناصاف و با بريدگي هاي نامنظم دارد. گل هاي آن به رنگ سفيد، زرد روشن، آبي روشن و بنفش است که در انتهاي شاخه ظاهر مي شود.
به طور کلي دو نوع ترب وجود دارد:
1- ترب سياه که معمولاً در پاييز برداشت مي شود.
2- تربچه که به رنگ هاي مختلف قرمز و صورتي و به صورت هاي دراز و گرد وجود دارد.

ترکيبات شيميايي:

طعم تند ترب مربوط به ماده يي به نام «سنوول» و رنگ قرمز و بفش آن در اثر وجود ماده يي به نام «کلرايد» است.
درصد گرم ترب خام مواد زير موجود است:
آب: 90 گرم
پروتئين: 1 گرم
چربي: 0/1 گرم
مواد نشاسته يي:3/5 گرم
کلسيم: 30 ميلي گرم
فسفر: 30 ميلي گرم
پتاسيم: 330 ميلي گرم
آهن: 1 ميلي گرم
سديم: 18 ميلي گرم
ويتامينA: واحد10
ويتامين B1: ميلي گرم0/03
ويتامين B2: ميلي گرم 0/03
ويتامين B3:ميلي گرم3
ويتامين C :ميلي گرم25

خواص دارويي:

ترب از نظر طب قديم ايران گرم و خشک است و از زمان هاي بسيار قديم براي درمان بسياري از بيماري ها به کار رفته است.
– ترب سنگ هاي صفراوي را دفع مي کند.
– براي درمان نقرس و رماتيسم مفيد است.
– برگ ترب اگر با غذا خورده شود به هضم غذا کمک مي کند.
– براي درمان يرقان مفيد است.
– آب برگ ترب، براي تقويت چشم مفيد است.
– تخم ترب درد را تسکين مي دهد.
– در صورت مسموميت غذايي مقداري تخم ترب را همراه با سکنجبين به بيمار بدهيد، چون باعث استفراغ مي شود و معده را پاک مي کند.
– براي مداواي زخم هاي بدن از ترب و عسل ضماد تهيه کنيد و روي زخم بگذاريد.
– دم کرده ترب، ادرار آور است وبراي درمان «حبس البول» به کار مي رود.
– تخم ترب قاعده آوراست.
– اگر دست يا پاي شما سرمازده است ترب را در آب بجوشانيد و بگذاريد تا کمي سرد شود، به طوري که دست را نسوزاند سپس عضو سرما زده را چند بار در روز در اين جوشانده قرار دهيد.
– دم کرده ريشه ترب تقويت کننده ي بدن است.
– خوردن تخم ترب ترشح شير را زياد مي کند.
– جوشانده ي ترب براي درمان اسهال خوني مفيد است.
– تخم ترب اشتها آور است.
– تخم ترب به صورت ضماد براي ورم پستان در مادران شيرده استفاده مي شود.

مضرات

اسراف در خوردن ترب موجب دل پيچه و براي دندان و گلو مضراست.
منبع: نشريه 7 روز زندگي، شماره 117