– حسرتناك آنچه از دست مي دهيد نباشيد و (نيز ) براي آنچه به شمايان مي دهمشادماني نكنيد { و مغرور نشويد }
اي فرزند آدم !
– اگر خداوند روزي رسان توست ، پريشاني و كوشش بسيار { و حرص بر دنيا } چرا ؟!
– اگر آفرينش همه چيزها به راستي از من است ، بخل ورزيدن چرا ؟!
– اگر شيطان ، دشمن من { و تو} ست ، غفلت چرا ؟!
– اگر حسابرسي و عبور از صراط ، حق است ، مال پرستي چرا ؟!
– اگر كيفر خداوند ، حق است ، گناه كردن چرا ؟!
– اگر پاداش بهشتي حق است ، سستي چرا ؟!
– اگر همه چيز جهان به قضا و قدر من است ، بي تابي چرا ؟!
– حسرتناك آنچه از دست مي دهيد نباشيد و (نيز ) براي آنچه به شمايان مي دهمشادماني نكنيد { و مغرور نشويد }.
3- بيهودتان نيافريده ام !
اي فرزند آدم !
– من شمايان را بيهوده نيافريده ام !
– و به حال خودرهايتان نكرده ام .
– و از آنچه مي كنيدغافل نيستم .
– و شمايان به آنچه {از رحمت و نعمت } نزد من است نمي رسيد ، مگر با شكيبايي بر ناگواري ها در راه طلب رضاي من.
– و شكيبايي بر طاعت من برايتان آسانتر است از تحمل سوزندگي آتش دوزخ .
– و ناگواري هاي اين جهان بر شمايانآسانتر است از عذاب جهان ديگر .