اشاره:
يكي از افتخارات و امتيازات بينظير زندگي امام علي(ع) آن است كه آن حضرت در درون مقدّسترين مكان يعني كعبه، متولّد شد، و اين موضوع از نظر تاريخي و روايات شيعه و سنّي، قطعي است و علاّمه اميني در كتاب ارزشمند الغدير جلد ششم، اين موضوع را از شانزده كتاب اصيل اهل تسنّن نقل ميكند، اين موضوع يك سند پايه و زندهاي است كه بيانگر امتياز ذاتي امام علي (ع) بر ديگران است، و ميتواند راهگشاي صافي براي منحرفان به سوي رهبري حق او باشد. حاكم در مستدرك خود (ج3، ص483) ادّعا كرده كه اين حديث، متواتر است (يعني به قدري زياد نقل شده كه علم به صحّت آن پيدا ميشود) اينك به مناظرة زير كه بين دو نفر از علماي سنّي و شيعه، رخ داده توجّه كنيد:
دانشمند سنّي: در تاريخ آمده «حكيم بن حزام» نيز در كعبه متولّد شده است.
دانشمند شيعي: چنين چيزي در تاريخ، ثابت نشده است، علماي برجستهاي مانند ابن صباغ مالكي[1] و كُنجي شافعي[2] و شبلنجي[3] و محمّد بن ابي طلحه شافعي[4] ميگويند: لَمْ يُولَدُ فِي الْكَعْبَةِ اَحَدَ قَبْلَهُ: «هيچكس قبل از علي (ع) در كعبه متولّد نشده است» (با توجه به اينكه حكيم بن حزام، در سن و سال، بزرگتر از علي (ع) بود)، و اين پارازيت نيز از نيرنگهاي دشمنان پركينه علي (ع) است كه خواستهاند ولادت آن حضرت در كعبه را، با دروغسازي خود، كمرنگ كنند.
دانشمند سنّي: ولادت در كعبه، چه افتخاري براي مولود آن دارد؟
دانشمند شيعي: يك وقت است بانوئي به طور اتّفاقي در جاي مقدّسي، زايمان ميكند، البتّه چنين رخدادي، ماية افتخار نخواهد بود، ولي اگر دست غيبي در ميان باشد، و عنايت و كرامت خاصّ خداوند، شامل شخصي شود و به خاطر همان عنايت، او را در مقدّسترين مكان مثل كعبه به دنيا آورد، اين نشانگر عظمت مقام و طهارت فوقالعادة آن نوزاد خواهد بود، تولّد علي (ع) در درون كعبه، براساس همان كرامت و عنايت خاصّ خداوند به حضرت علي(ع) و طهارت فوقالعادة آن حضرت بوده است، چنانكه معجزة شكافتن ديوار كعبه و ورود فاطمه مادر علي (ع) به درون كعبه با آن كيفيّت، دليل بر آن كرامت است.[5]
دانشمند سنّي: درآن هنگام كه حضرت علي (ع) به دنيا آمد، حدود ده سال قبل از بعثت بود، و در داخل كعبه و اطراف آن، پر از بت بود، بنابراين كعبه در آن هنگام امتياز معنوي نداشت و به صورت بتكده درآمده بود، و حضرت علي (ع) در يك بتكدهاي متولد شده، پس امتيازي براي او نخواهد بود.
دانشمند شيعي: كعبه نخستين پرستشگاهي است كه در سراسر زمين ساخته شده است(آل عمران ـ 96).حضرت آدم (ع) آن را بنا كرد، و «حجرالاسود» آن از بهشت آمده است، و پس از آنكه در ماجراي طوفان نوح (ع) ويران شد، حضرت ابراهيم (ع) قهرمان توحيد، آن را بازسازي كرد، كعبه در طول تاريخ، مطاف پيامبران مرسل و اولياي خدا و فرشتگان مقرّب الهي بوده است، حال اگر چنين مكان مقدّسي، در برههاي از زمان، در سلطة بتپرستان قرار گرفت، و آنجا را بتخانه كردند، از شكوه معنوي آن كاسته نخواهد شد، فِي الْمَثل اگر كسي شيشه پر از شراب را به مسجد ببرد، آيا از عظمت مسجد، كاسته ميشود، قطعاً جواب، منفي است. اگر كسي در حال جنابت به مسجد برود، و يا شيشه شراب را به مسجد ببرد، توهين كرده و كار حرامي انجام داده است و مورد خشم خداوند قرار ميگيرد، ولي لطف خدا و فرمان او به اينكه فاطمه بنت اسد (س) هنگام زايمان وارد كعبه شود، بيانگر آن است كه علي (ع) و مادرش در سطح طهارت فوقالعاده هستند، و پليدي نفاس و جنابت از آنها دور است، نه تنها گناهي نكردهاند، بلكه مهمان خدا شدهاند، و ميزبانشان كه خدا است، آنها را دعوت به خانهاش نموده است، بنابراين، همين موضوع ماية كرامت و افتخار بزرگي براي امام علي (ع) است. از اينرو در همان قرنهاي اوّل اسلام، شاعران در خصوص اين كرامت، شعرها سرودند، و موضوع را به عنوان يك امر فوقالعاده عجيب تلقّي كردند. عبدالباقي عمري در اين باره خطاب به امام علي (ع) ميگويد:
اَنْتَ الْعَلِيُّ الَّذِي فَوْقَ الْعُلَي رُفعا بِبَطْنِ مَكَّةَ وَسْطِ الْبَيْتِ اِذْ وُضِعا
«تو همان علي هستي كه بر فراز ارجمندترين فرازها بالا رفتي، و در بطن مكّه در درون كعبه، قدم به دنيا نهادي»[6]. و شاعر فارسي گوي گويد: در كعبه شد تولّد و زمحراب شد شهيد نازم به حسن مطلع و حسن ختام او
دانشمند سنّي، در حالي كه فرومانده بود، مناظره را تمام شده اعلام كرد.[1] . الفصول المهمّمه، ص14.
[2] . كفاية الطّالب، ص361.
[3] . نورالابصار، ص76.
[4] . مطالب السّؤال، ص11.
[5] . دلائل الصّدق، ج2،ص 508 و 509 .
[6] . دلائل الصّدق، ج2، ص 509 ـ 510 .
دانشمند سني با شيعه
