و ببايد دانست كه مشكل ترين امور و سخت ترين چيزها دين دارى در لباس اهل علم و زهد و تقوى است ، حفظ قلب نمودن است در اين طريقه . و از اين جهت است كه اگر كسى در اين طبقه به وظايف خود عمل كند و با اخلاص نيّت وارد اين مرحله شود و گليم خود را از آب بيرون كشد و پس از اصلاح خود به اصلاح ديگران پردازد و نگهدارى از ايتام آل رسول نمايد، چنين شخصى از زمره ی مقرّبين و سابقين به شمار آيد. چنان چه حضرت صادق عليه السّلام در خصوص چهار نفر حواريّين حضرت باقر عليه السّلام چنين تعبير فرمود. و در وسائل از رجال كشى، سند به ابى عبيده الحذا رساند قال : سمعت ابا عبدالله عليه السّلام يقول : زراره و محمّد بن مسلم و ابوبصير و بريد من الّذين قال الله تعالى : وَ السَّابِقوُنَ السَّابِقُون . اُولئِكَ المُقَرَّبُون ( وسائل الشّيعه ، ج 18، ص 85 ، ص 105 )
و احاديث در اين مقوله بسيار است و فضيلت اهل علم بيش از آن است كه در حوصله بيان آيد، و درباره ی آن ها حديث منقول از رسول اكرم صلّى الله عليه وآله كفايت مى كند : من جاءه الموت و هو يطلب العلم ليحيى به الاسلام كان بينه و بين الانبيا درجه واحدة فى الجنّه. ( سنن دارمى ، ج 1، ص 100 )
كسى كه بيايد او را مرگ در صورتى كه براى زنده كردن اسلام علم طلب كند ، در بهشت مقام او با مقام پيغمبران يك درجه بيش فاصله ندارد.
و پس از اين إن شاء الله ذكرى از فضيلت آنان پيش مى آيد و اگر خداى نخواسته از طريق خلوص بركنار شد و راه باطل پيش گرفت از علماء سوء كه بدترين خلق الله هستند و درباره ی آن ها احاديث سخت و تعبيرات غريب وارد شده است به شمار آيد.
و بايد اهل علم و طلاّب اين راه پر خطر، اوّل چيزى را كه در نظر گيرند اين باشد كه در خلال تحصيل، اصلاح خود كنند، و آن را حتّى الامكان بر جميع امور مقدّم شمارند كه از تمام واجبات عقليّه و فرائض شرعيّه واجب تر و سخت تر همين امر است .

هان اى طالبان علوم و كمالات و معارف ! از خواب برخيزيد و بدانيد كه حجّت خداوند بر شما تمام تر است و خداى تعالى از شما بيش تر بازخواست فرمايد، و ميزان اعمال و علوم شما با ميزان ساير بندگان خيلى فرق دارد، و صراط شما باريك تر و دقيق تر است ، و مناقشه در حساب شما بيش تر شود. واى به حال طالب علمى كه علوم در قلب او كدورت و ظلمت آورد. چنان چه ما در خود مى بينيم كه اگر چند مفهومى ناقص و پاره اى اصطلاحات بى حاصل تحصيل نموديم از طريق حق بازمانديم و شيطان و نفس بر ما مسلّط شدند ، و ما را از طريق انسانيّت و هدايت منصرف كردند، و حجاب بزرگ ما همين مفاهيم بى سر و پا شد، و چاره اى نيست جز پناه به ذات مقدّس حق تعالى.
بارالها ما معترف به تقصير و مُقِرِّ به گناهيم . نه يك قدمى در راه رضاى تو برداشتيم و نه يك عبادتى و اطاعتى از روى اخلاص به جا آورديم . تو خود با لطف عميم و رحمت واسعه با ما رفتار فرما و چنان چه در اين دنيا سِتر عيوب ما فرمودى در آن عالم نيز بفرما كه در آن جا به ستر و غفرآن نيازمنديم. ( امام خمینی رحمه الله ، چهل حديث ، ص 322 و 323 )

برگرفته از پایگاه : پاسخگو
برخی از عبارات و کلمات این نوشتار با ادبیات ساده و روان تری نوشته شده است و با متن اصلی اندکی تفاوت دارد .