سعادت و كرامت هر كسي وابسته به بندگي اوست نه نام و نشانش، بنابراين فقط مسلمان بودن و يا… سودي نخواهد داشت و صاحبش را به هيچ به كمالي نميرساند، بلكه آنچه سود ده است عمل با اخلاص و تسليم فرمان مولا شدن است و حتي اين عنوانها، بدون عمل و پيامبران نيز سوددهي ندارد تا چه رسد به پيروان ادعايي آنها و اين است پيام روحافزاي الهي در قرآن كريم كه «اگر پيامبران نيز عمل نكرده و شرك بورزند، همه اعمالشان پوچ شده و اثري نخواهد داشت.»[1]
براي فهم بيشتر قرآن و رسيدن به روح پيامهاي آن بايستي آيات قرآن را به هم پيوسته ديد و شأن نزول، روايات اسلامي، شرايط دستور زبان عرب و… را در نظر گرفت تا همانند سايت افشا پنداشته نشود كه آياتي از قرآن كريم با ديگر آيات آن در تضاد است و بر اثر سطحينگري و توجه نكردن به شرايط درك پيامهاي آيات قرآني است كه در اين سايت اشكال شده و مينويسد كه قرآن از سويي ميگويد: «كساني كه به پيامبر اسلام ايمان آورند و يهود و مسيحي و صائبي، هر كس كه ايمان به خدا و روز رستاخيز داشته و كارهاي پسنديده انجام دهد، نزد خدا پاداش داشته و هيچ گونه ترس و اندوهي براي آنها نيست.»[2] ولي در تناقضي آشكار ميگويد: مسيحيان گفتند: خداوند همان مسيح بن مريم است به يقين كافر شدند… خداوند بهشت را بر آنها حرام كرده است و جايگاهشان در دوزخ است و ستمكاران يار و ياوري ندارند.»[3] و يا ميگويد: «و هر كس جز اسلام، آييني براي خود انتخاب كند از او پذيرفته نخواهد شد و در آخرت از زيانكاران است.»[4].
اگر كسي بدون توجه به آيات قبل و بعد اين آيات و نيز شأن نزول و روايات اسلامي، بخواهد اين آيات را تفسير كرده و پيامش را درك كند به اين خطا دچار خواهد شد كه بين اينها تناقض وجود دارد،ولي با ژرفنگري اين حقيقت شيرين بدست ميآيد كه در بين اين آيات نه تنها تناقض نيست بلكه به هم پيوسته و داراي پيامي بس والا و ارزشمند ميباشند، آياتي كه مسيحيان و… را اهل پاداش الهي دانسته است، شرايطي را نيز در ضمن آيات و نيز از روايات اسلامي براي آن تعيين شده است از جمله:
1. در سورة بقره آية 62، خود آيات، اهل پاداش بودن را منوط به ايمان به خدا و آخرت و عمل صالح كرده، اما در سورة مائده آية 72 گفته:مسيحيان حضرت عيسي را خدا ميدانند و اگر مسيحيت بخواهد در آخرت رستگار شود اول بايستي از اين باور انحرافي دست بردارد وگرنه آية 62 سورة بقره شامل آنها نخواهد شد،بلكه فقط مسيحياني را ميگويد كه آن شرايط را داشته باشند و در تأييد اين مطلب در سورة آل عمران آية 86 ميگويد: «چگونه خداوند جمعيتي را هدايت كند كه بعد از ايمان و گواهي به حقانيت رسول و با آمدن نشانههاي روشن براي آنها، كافر شدند»، اين آيه در واقع تفسير سورة آل عمران آية 85 است كه ميگويد: «هر كس غير از اسلام آييني داشته باشد از او پذيرفته نميشود» پس شرط اساسي براي وارد شدن به بهشت بر مسيحيان در صورتي است كه حضرت عيسي را خدا ندانسته و پس از روشن شدن حقانيت پيامبر اسلام به او ايمان آورد و كافر نشوند.
2. آيات بيانگر اهل بهشت بودن مسيحيان در جايي است كه اسلام به آنها ابلاغ نشده باشد اما پس از ابلاغ اسلام و ثابت نمودن درستي آن، هر كس نپذيرد، از زيانكاران است نه اهل بهشت و اين است كه قرآن ميگويد: اي پيامبر بگو اين قرآن به من وحي شده تا شما و تمام كساني كه اين قرآن به آنها ابلاغ شده بيم دهم.[5] بنابراين اگر مسيحيت قبل از اينكه اسلام را به آنها كسي ابلاغ نكرده، در دين خودشان به سه اصل محوري ـ توحيد،معاد و عمل صالح بر پاية تفسير انبيا ـ پايبند باشند اهل نجاتاند وگرنه دچار عذاب الهي خواهند شد.[6]
3. در شأن نزول اين آيات آمده است كه مسلمانان اين پرسش را مطرح ميكردند حال كه نجات فقط در اسلام است پس تكليف پدران ما چه ميشود اين آيات نازل شد كه اگر پدران شما به خدا و قيامت ايمان داشته و عمل خوب انجام ميدادند، اجرشان در نزد خدا محفوظ است، چنان چه سلمان فارسي از رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ پرسيد تكليف اهل ديني كه من از آنان بودم و قبل از بعثت شما از دنيا رفتهاند و به خصوص آن راهبي كه در انتظار آمدنت بود، چگونه است، اين آيه نازل شد كه آنها هيچ ترس و اندوهي ندارند اگر مؤمن به خدا و قيامت و داراي كارهاي پسنديده باشند.[7]
4. اگر يهود و مسيحيان به محتواي كتاب خود به درستي عمل كنند به يقين بايستي اسلام را بپذيرند وگرنه به كتاب خود پشت پا زدند چرا كه در قرآن سورة بقره آية 146 آمده است: «كساني كه كتاب آسماني به آنان دادهايم، پيامبر اسلام را همچون فرزندان خود ميشناسند، ولي جمعي از آنان حق را، دانسته پنهان ميكنند.» و در سورة مائده آية 69 كه گفته مسيحيان با عمل و مؤمن پاداش ميبرند در آية قبلش شرايطي آورده: «اي اهل كتاب شما هيچ آيين صحيحي نداريد، مگر اين كه تورات و انجيل و آنچه در آنها نازل شده را برپا داريد و يكي از چيزهايي كه بر مسيحيت نازل شده است، قبول كردن پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ در هنگام بعثتش ميباشد كه در سورة صف آية 6 ميخوانيم: «به ياد آوريد هنگامي را كه عيسي بن مريم گفت: اي بني اسرائيل: من فرستاده خدايم و تصديق كنندة تورات و بشارت دهنده به پيامبري كه بعد از من ميآيد و نام او احمد (يكي از نامهاي معروف پيامبر اسلام) است، هنگامي كه او با معجزات و دلايل روشن به سراغ آنها آمد، گفتند: اين سحري آشكار است (در حالي كه بايستي به پيامبر اسلام ايمان ميآوردند)» بنابراين اهل بهشت بودن مسيحيان قبل از اسلام قطعي است، ولي مسيحيان پس از اسلام به شرطي اهل بهشت خواهند شد كه طبق بشارت حضرت عيسي، پيامبر اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ را باور داشته و به دستوراتش عمل كنند و دست از انحرافات برداشته و به توحيد خالص روي آورند.
[1] . انعام / 88.
[2] . ر. ك: بقره / 62،مائده / 69.
[3] . مائده / 72.
[4] . آل عمران / 85.
[5] . انعام / 19.
[6] . قريشي، علي اكبر؛ احسن الحديث، تهران،بنياد بعثت، 1377 هـ ش، ج 1، ص 149.
[7] . طباطبايي،محمد حسين؛ الميزان، ترجمه: محمد باقر موسوي، قم، اسلامي،1374 هـ ش، ج 1، 294 و مكارم شيرازي، ناصر، نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، 1374 هـ ش، ج 1، ص 284 و 287.
فرج الله عباسي
