1. قال الامام الصادق
– عليه السلام – : لَمْ يؤمِنْ اللهُ مؤمنٌ مِنْ هزاهِزِ الدُّنيا، وَلكنِّهُ
آمَنَهُ مِنْ العُمي فيها وَالشّقاءٍ فِي الآخرةِ.

«اصول كافي، ج 5، ص 89»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: خداوند مؤمن را از فتنه ها و حوادث دنيا
در امان قرار نداد، ولي از گمراهي در دنيا و بدبختي در آخرت نجات بخشيد.

2. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : فاِذا اَحَبَّ اللهُ
عبداً، اِبْتلاءَ بِعظيمِ البلاء.

«اصول كافي، ج 3، ص 377»

رسول خدا – صلي الله عليه و
آله – فرمود: هرگاه خداوند بنده اي را دوست داشته باشد او را به بلايي بزرگ گرفتار
مي کند.

3. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : قال اللهُ تعالي: يا
داوُود قل لعبادي، يا عباديِ… .

«بحار الانوار، ج 64، ص 236»

رسول اكرم – صلي الله عليه و آله – فرمود: خداوند به جضرت داود – عليه
السلام – خطاب كرد: اي داود! به بندگانم بگو، اي بندگان من اگر راضي به قضا و شاكر
بر نعمتها و صابر در برابر بلاهايم نيستيد، بدنبال پروردگاري غير از من برويد.

4. قال اميرالمؤمنين – عليه السلام – : اِنّ البلاءَ لِظالم اَدبٌ،
و للمؤمن امتحانٌ، و لانبياء درجةٌ، وَ لاولياءِ كِرامةٌ.

«بحار الانوار، ج 64، ص 235»

اميرمؤمنان – عليه السلام –
فرمود: بلا براي ظالم ادب، براي مؤمن آزمايش، براي پيامبران مقام و براي اولياء
كرامت و بزرگواري است.

5. قال الامام الصادق – عليه السلام – :
اَلْبَلاءُ زِينٌ للمؤمِنْ و كرامَةٌ لِمنْ عَقَلَ.

امام صادق – عليه السلام – فرمود:
بلا براي مؤمن زينت و براي كسي كه عقل و فكر دارد كرامت است.

6. قال اميرالمؤمنين – عليه السلام – : اَلْحمدُللهِ الَّذي جَعَلَ
تَمْحيص ذنوب المؤمنِ شيعتِنا في الدّنيا بِمحْنَتِهم.

«بحار الانوار، ج 67، ص 232»

اميرمؤمنان – عليه السلام –
فرمود: سپاس خداي را كه در دنيا، پاكي گناهان شيعيان ما را در محنت و گرفتاري قرار
داد.

7. قال اميرالمؤمنين – عليه السلام – : فاِنْ اتاكُم اللهُ
بِعافِيّةٍ فاقْبَلوا، و اِنْ اُبْتِلْتُمْ فاصْبروا.

«نهج البلاغه، خطبه 98»

اميرمؤمنان – عليه السلام – فرمود: اگر خداوند به شما عافيت و سلامتي داد
قدرشناس باشيد و اگر به بلاء و گرفتاري مبتلا كرد صبور باشيد.

8. قال اميرالمؤمنين – عليه السلام – : اِدفَعوا امواجُ الْبَلاءَ
بالدُّعا.

«نهج البلاغه، خطبه 146»

اميرمؤمنان – عليه السلام – فرمود: موجهاي بلا را با دعا از خود دور كنيد.

9. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِنّ اَشَدَّ النّاسُ
بلاءً اَلاَنْبياء، ثُمَّ الذّينَ يَلوُنَهُم.

«بحار الانوار، ج 15، ص 53»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: گرفتارترين مردم پيامبران و سپس آنهايي
هستند كه از حيث فضيلت بعد از آنان قرار دارند.

10. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِنَّ عظيمُ الاَجرلَمَعَ
عظيمُ البلاء.

«اصول كافي، ج 3، ص 376»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: اجر و ثواب بزرگ همراه با بلاي بزرگ است.

11. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِنّ الله عزّوجّل،
جَعَلَ وليَّهُ فِي الدُّنيا غَرَضاً لِعَدُوِّه.

«اصول كافي، ج 5، ص 74»

امام صادق – عليه السلام –
فرمود: خداوند در دنيا، دوستان خود را هدف دشمن قرار مي دهد.

12. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِنَّ لِلّهَ عزّوجل
عِباداً في الاَرضِ مِنْ خالِص عِبادِهِ… .

«اصول كافي، ج 5، ص 82»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: براي خداوند در زمين بنده هايي است كه
بنده هاي خالص اويند، اما هيچ نعمتي از آسمان فرود نمي آيد مگر اينكه آنها را از
آن منصرف نموده و بدست ديگران اندازد و هيچ بلائي فرود نيايد، مگر اين كه آنان از
آن بهره مند شوند.

13. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِنَّ اللهَ اِذا اَحَبَّ
عَبْداً، غَتَّهُ بِالبلاءِ غَتّاً.

«اصول كافي، ج 5، ص 82»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: هرگاه خداوند بنده اي را دوست بدارد، او
را در گرداب بلا فرو مي برد.

14. قال الامام الصادق – عليه السلام – : آَلْمؤمِنُ لا يَمضي عليه
اَرْبعونَ لَيلةً، اِلّا عَرَضَ لَهُ امرٌ يَحزُنُه، يُذكِرّ بِهِ.

«اصول كافي، ج 5، ص 84»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: بر هيچ مؤمني چهل شب نگذرد، مگر اينكه
امري بر او عارض شده و او را اندوهگين كند و با اين عمل متوجه خدا شود.

15. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِنَّ اللهَ عزّوجّل
يُبْتلي المؤمِنَ بِكلّ بَليّةٍ، يُميتُهُ بكلّ مَيْتَةٍ، ولا يُبْتله بِذِهابِ
عقلهِ.

«اصول كافي، ج 5، ص 91»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: خداوند مؤمن را بهر بلائي گرفتار مي كند
و بهر مرگي مي ميراند امّا هرگز به بي خردي (و ديوانگي) گرفتار نمي كند.

16. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِنَّما المؤمنُ
بِمنْزلةِ كفّةِ الميزان، كلّما زيدَ في ايمانِهِ زيدَ في بلائِهِ.

«بحار الانوار، ج 67، ص 210»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: مؤمن به منزله كفه ي ترازو است، هر چه بر
ايمانش افزوده گردد، بر بلايش نيز افزوده مي شود.

17. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِنَّ اهل الْحق لم
يَزالوا مُنذُ كانوا في شِدّةٍ، امّا انّ ذالك اِلي مدّة قليلةٍ و عافيةٍ طويلةٍ.

«بحار الانوار، ج 67، ص 214»

امام صادق – عليه السلام –
فرمود: زماني بر اهل حق نمي گذرد، مگر اينكه مدتي را در شدت و سختي باشند. اما اين
مدت كوتاه عافيت طولاني را بدنبال دارد.

18. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : ما زلتُ اَنا و مِنَ
النّبيّين مِنْ قَبلي و المؤمنين، مَبْتَلينَ بِمَنْ يؤُذينا… .

«بحار الانوار، ج 64، ص 228»

رسول اكرم – صلي الله عليه و
آله – فرمود: زماني بر من و انبياء پيشين و همچنين مؤمنان نگذشت، مگر اينكه ما را
آزار رسانده اند و مؤمن اگر در قله كوه هم باشد آزار مي بيند، براي اينكه مستحق
پاداش خداوند شود.

19. قال الامام الصادق – عليه السلام – : انّ فيما ناجَي الله بِه
موسي بن عمران اِنَّ: يا موسي – عليه السلام – … .

«بحار الانوار، ج 64، ص 235»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: در نجوايي كه خداوند با حضرت موسي – عليه
السلام – داشت، فرمود: اي موسي! مخلوقي را خلق نكردم كه از بنده اي مؤمن نزد من
محبوب تر باشد. هرگاه مبتلا به گرفتاري شده، آنگاه بر بلايم صابر و در برابر نعمتهايم
سپاس گذار و به قضايم راضي بوده است. اين بنده از جمله صدّيقين در نزد من است.

20. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِبْتلي ايُوبَ – عليه
السلام – سَبْعَ سَنين بِلا ذَنْب.

«خصال صدوق، ج 2، ص 46»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: حضرت ايوب – عليه السلام – هفت سال به
بلا مبتلا بود و حال آنكه گناهي نداشت.

21. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِنَّ اَيوب – عليه
السلام – مَعَ جَميعِ ما يُبتلي بِه لَمْ يَستُنْ لَهُ رائحة… .

«خصال صدوق، ج 2، ص 262»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: ايوب – عليه السلام – با آن همه گرفتاري
كه داشت، بوي بدي از او پيدا نشد. و زشت رو نگرديد. و كسي كه به نزدش آمد و شد
داشت از او وحشت نكرد، اما كناره گيري مردم از او به خاطر تنگدستي بود.

22. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : اِذا عَمِلَتْ امَّتي
خمسَ عَشرةَ خِصْلَةٌ حَلَّ بها الْبَلاءَ… .

«خصال صدوق،ج 2، ص 594»

رسول اكرم – صلي الله عليه و
آله – فرمود: هرگاه امّت من پانزده كار را مرتكب شوند گرفتار بلا ميگردند: امانت را غنيمت
بدانند و زكات دادن را زيان شمارند، به خاطر رضايت همسر از مادر نافرماني كنند، با
دوست خوش رفتار و با پدر بد رفتار باشند. پست ترين افراد بر آنها رياست كنند در
حالي كه مردم از ترس احترامشان كنند، آوازهاي نامشروع در مساجد بلند شود … .

23. قال الامام الصادق – عليه السلام – : اِذا اَضِيفَ الْبَلاءُ
اِلي الْبَلاءِ، كانَ مِنَ البلاءُ عافيةٌ.

«تحف العقول، ص 414»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: وقتي بلا بر بلا افزوده شد، (گرفتاري
مؤمن زياد گرديد)، پس از آن دوران عافيت و نجات (از بلا) فرا مي رسد.

24. قال اميرالمؤمنين – عليه السلام – : عِنْد تَناهِيَ الْبلاءُ
يكونُ الفَرَج.

«بحار الانوار، ج 78، ص 12»

اميرمؤمنان – عليه السلام – فرمود: پايان هر بلا، گشايش است.

25. قال الامام الصادق – عليه السلام – : يَنْبَغي لِمؤمنِ اَنْ
يكونَ فيه خصالٌ:… .

«تحف العقول، ص 419»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: سزاوار است كه مؤمن داراي خصلتهايي باشد:
در بحرانها و حوادث ثابت قدم و در بلاها صابر و در گشايش شاكر و به رزق خود قانع
باشد.

26. قال الامام الصادق – عليه السلام – : لَنْ تكونوا مُؤمِنينَ
حَتّي تعدُّوا البلاءَ‌ نِعمَةٌ والرّخاء مُصيبةٌ.

«تحف العقول، ص 441»

‌امام صادق – عليه السلام – فرمود: تا بلا را نعمت و آسايش را مصيبت
ندانيد، مؤمن نيستيد.

27. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : اِذا غَضَبَ الله
عُلي اُمّةٍ وَلم يَنْزلْ بِها العذابَ… .

«خصال صدوق، ج 2، ص 415»

رسول اكرم – صلي الله عليه و آله – فرمود: هرگاه خدا بر امتي غضب كند و
عذاب بر آنها نفرستد، آنها را به چند بلا مبتلا مي كند: ارزاني را از آنها گرفته و
عمرهايشان را كوتاه و بازارگانانشان را بي سود، درختهايشان را بيثمر، نهرها را بي آب،
بارانها را بي موقع و انساني بداخلاق را بر آنها حاکم مي كند.

28. قال الامام علي – عليه السلام – : في تقلّبِ الْاَحوال، عُلِمَ
جواهِر الرّجال.

«بحار الانوار، ج 77، ص 286»

امام علي – عليه السلام – فرمود: چهره واقعي انسانها در تحوّلات و
گرفتاريها مشخّص مي گردد.

29. قال الامام الباقر – عليه السلام – : المؤمنُ يَبتَلي بكلّ
بليّة و يَمُوتُ بكلّ ميتةٍ اِلّا انّه لا يَقتُل نَفسُهُ.

«بحار الانوار، ج 81، ص 196»

امام باقر – عليه السلام – فرمود: مؤمن به هر گرفتاري و بلا مبتلا مي گردد
به بهر نوع مرگ مي ميرد، اما دست به خودكشي نمي زند.

30. قال الامام علي بن الحسين – عليه السلام – : اِنّي لاكرهُ
اِنَّ يُعافي الرّجل في الدُّنيا، ولا يُصِيْبَهُ شيءٌ من المصائب.

«بحار الانوار، ج 81، ص 176»

امام زين العابدين – عليه
السلام – فرمود: كراهت دارم از مردي كه در دنيا به عافيت بسر برد و هيچ مصيبتي از
مصائب دنيا به او نرسد.

31. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : يقُول اللهُ عزّوجل:
يا دنيا تحرّرُ علي عبدالمؤمنِ باَنواع البَلاء… .

«بحار الانوار، ج 72، ص 52»

رسول اكرم – صلي الله عليه و آله – فرمود: خداوند مي فرمايد: اي دنيا، با
انواع بلا و گرفتاري بر بنده مؤمن گردش كن، و از نظر معيشت بر او سخت گير، تا
اينكه بار اقامت به سوي ما بسته و قصد ماندن در دنيا را نكند.

32. قال الامام الصادق – عليه السلام – : ما بَلي اللهُ العِبادَ
بِشيءٍ اَشَدَّ عَليِهم مِن اِخراجِ الدّراهِمٌ.

«بحار الانوار، ج 73، ص 139»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: خداوند هيچ بلايي (امتحاني) را براي
بندگانش، همانند گرفتاري (و امتحان) ثروتمند شدن قرار نداده است.

33. قال اميرالمؤمنين – عليه السلام – : مَا المُبْتلي الّذي قد
اِشْتَدَّ بِه البلاء بِأَحْوَجَ إِلَى الدُّعَاءِ الَّذِي لَا يَأْمَنُ الْبَلَاءَ.

«نهج البلاغه، حكمت 302»

اميرمؤمنان – عليه السلام – فرمود: كسي كه سخت گرفتار بلا شده است، از كسي
كه از بلا در امان نيست (هنوز بلا به او نرسيده)، نيازش به دعا بيشتر نمي باشد.

34. قال الامام الصادق – عليه السلام – : الدُّنيا سِجنُ المؤمنِ.

«اصول كافي، ج 5، ص 76»

امام صادق – عليه السلام – فرمود: دنيا، زندان مؤمن است.