با توجه به رساله ی حضرت امام در باب شرایط امر به معروف و نهی از منکر، وظیفه ما نسبت به بدحجابی چیست؟

با توجه به رساله ی حضرت امام در باب شرایط امر به معروف و نهی از منکر، وظیفه ما نسبت به بدحجابی چیست؟

با توجه به رساله ی حضرت امام در باب شرایط امر به معروف و نهی از منکر، وظیفه ما نسبت به بدحجابی چیست؟

پاسخ

همان گونه که اشاره فرموده اید حضرت امام(ره) در ملحقات توضیح المسائل، کتاب امر به معروف و نهی از منکر باب شرایط امر به معروف و نهی از منکر مسأله ۲۷۹۱ چهار شرط برای وجوب امر به معروف و نهی از منکر ذکر فرموده اند که یکی از آنها احتمال تأثیر است و چنانچه این شرط وجود نداشته باشد تکلیفی در این زمینه متوجه شما نیست.
شرط دیگر امر به معروف و نهی از منکر نیز آن است که مفسده ای بر آن مترتب نباشد. بنابراین اگر شخص احتمال ضرر جانی، مالی و یا آبرویی برای خود بدهد در این جهت وظیفه ای ندارد (مگر در مواردی که اصل دین در خطر باشد مثل قیام ابی عبدالله الحسین-علیه السلام-
با توجه به این دو شرط می توان به وظیفه خود در قبال افراد بد حجابی که ذکر کرده اید پی برد. اگر احتمال می دهید که تذکر شما در آنها مؤثر واقع شده و خطری نیز متوجه شما نمی گردد، در این صورت لازم است به آنها تذکر دهید. و این چیزی است که مقام معظم رهبری بارها تحت عنوان «تذکر و امر به معروف لسانی» مورد تأکید قرار داده اند. و این را بدانید که اگر تذکر شما از روی خیرخواهی و به گونه ای احترام آمیز و مؤدبانه انجام شود به احتمال زیاد مؤثر واقع می گردد و لااقل افراد برخورد خصمانه ای از خود بروز نمی دهند. و چه بسا روزی به خود بیاید و درباره ی مطلبی که به آنها گفته اید اندیشه کرده و از کار خود پشیمان گردند.
مسلماً اگر دلسوزان اسلام و انقلاب به این صورت، خطا کاران را متوجه عمل نادرستشان کنند، آنان هم از کار بد خویش دست می کشند و اگر اعمال زشت خطاکاران با بی تفاوتی مردم مواجه شود، انگیزه آنان در اصرار به کار غلط خویش تقویت می گردد.
این را هم بدانید که اگر ما به وظیفه خویش در مقابل آنها آگاهیم و اگر کار آنها را غلط تشخیص داده ایم و رضایت خدا را در نهی کردن آنان یافته ایم نباید به دلیل خجالت یا توجیهات دیگر دست از وظیفه خویش برداریم. کسی که باید از کار خود خجالت بکشد اوست که مرتکب معصیت شده نه شما که با دلسوزی او را از ورطه ای که در حال سقوط در آن است باز می دارید.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
۱. امور تربیتی منطقه یک قم . نظارت صالحان (شیوه های عملی امر به معروف و نهی از منکر) . معاونت پرورشی اداره کل آموزش و پرورش . ۱۳۷۱ .
۲. دادسرای انقلاب اسلامی . شیوه های صحیح امر به معرف و نهی از منکر . سازمان تبلیغات اسلامی . ۱۳۶۹ .

مطالب مشابه